Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
अहमासं पुरा पापो लुब्धकश्चान्य जन्मनि । निहंता सर्वजंतूनां तथा भक्षयिता पुनः
ahamāsaṃ purā pāpo lubdhakaścānya janmani | nihaṃtā sarvajaṃtūnāṃ tathā bhakṣayitā punaḥ
പൂർവ്വകാലത്ത് മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ഞാൻ പാപിയായ ലുബ്ധകൻ (വേട്ടക്കാരൻ) ആയിരുന്നു—എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ജീവികളെയും കൊല്ലുന്നവനും, പിന്നെയും അവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു।
The king (confessing his past birth)
Scene: A remorseful former hunter recalls his past: weapons, slain creatures, and the shadow of sin behind him, contrasted with a distant glow suggesting an approaching āśrama/tīrtha.
FAQs
Violence toward living beings creates grave karmic burden; recognizing past wrongdoing is the first step toward purification.
This verse does not name a tīrtha; it provides the karmic backstory that the tīrtha-māhātmya will typically resolve through purification.
None explicitly here; the verse establishes a karmic cause that will justify or motivate subsequent rites of expiation and śrāddha.