Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
कृत्वा मां दुःखसंतप्तं मातरं चापि पुत्रकः । प्रस्थितो दीर्घमध्वानं विरुद्धं कृतवान्विधिः
kṛtvā māṃ duḥkhasaṃtaptaṃ mātaraṃ cāpi putrakaḥ | prasthito dīrghamadhvānaṃ viruddhaṃ kṛtavānvidhiḥ
എന്നെയും മാതാവിനെയും ദുഃഖത്തിൽ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ ബാലൻ ദീർഘയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു; വിധി ന്യായത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചു।
Mṛkaṇḍa
Scene: A grieving father speaks of the child’s departure, with the mother also in sorrow; the road motif suggests the son’s long journey toward death (Yama’s realm).
FAQs
Human beings experience fate as ‘contrary,’ yet Purāṇic dharma frames suffering as a doorway to higher resolve and sacred recourse.
The larger episode remains tied to Agnitīrtha and tīrtha-yātrā, though this verse emphasizes personal grief rather than site praise.
None directly; it prepares the narrative for a drastic vow-like action.