Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 27
अथ रामेण संस्पृष्टा सहसैवांगना मुनेः । शुशुभे मानुषी जाता दिव्यरूपवपुर्धरा
atha rāmeṇa saṃspṛṣṭā sahasaivāṃganā muneḥ | śuśubhe mānuṣī jātā divyarūpavapurdharā
അപ്പോൾ രാമന്റെ സ്പർശത്താൽ മുനിയുടെ ഭാര്യ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ വീണ്ടും മനുഷ്യയായി മാറി; ദിവ്യരൂപ-സൗന്ദര്യമയമായ ദേഹം ധരിച്ചു ദീപ്തിയായി ശോഭിച്ചു।
Ṛṣi narrator (first-person narrative frame implied)
Type: kshetra
Scene: Rāma’s touch instantaneously transforms the sage’s wife back into a human form; her body shines with renewed divine beauty, suggesting a before/after contrast—stone/obscured state to luminous embodied grace.
FAQs
Redemption is possible: divine contact transforms impurity and curse-born limitation into renewed dignity and radiance.
The setting is Gautama’s sacred āśrama, treated as a spiritually potent locale within the chapter’s tīrtha-oriented narration.
No explicit ritual; the episode conveys the purifying power of the Lord’s presence as the highest sanctifier.