Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
नाडी षष्टिपला प्रोक्ता तासां षष्ट्या दिनं निशा । निश्वासोच्छ्वसितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानामेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः
nāḍī ṣaṣṭipalā proktā tāsāṃ ṣaṣṭyā dinaṃ niśā | niśvāsocchvasitānāṃ ca parisaṃkhyā na vidyate | sadāśivasamutthānāmetasmātso'kṣayaḥ smṛtaḥ
ഒരു നാഡി അറുപത് പലം എന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു; അത്തരം അറുപത് നാഡികളാൽ പകലും രാത്രിയും രൂപപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ നിശ്വാസ-ഉച്ഛ്വാസങ്ങൾക്ക് നിശ്ചിത എണ്ണമില്ല. അതിനാൽ സദാശിവനിൽ നിന്നുയർന്നത് ‘അക്ഷയ’—അവിനാശി—എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Sūta (deduced)
Listener: Ṛṣis
Scene: A diagrammatic scene: a water-clock and sun-moon show measured time; above them, a luminous Sadāśiva form radiates ‘akṣaya’ light, dissolving numeric marks into pure glow.
FAQs
What is rooted in Sadāśiva is beyond finite counting; the imperishable (akṣaya) is realized by turning from measurable time to the timeless source.
The passage sits within a Tīrthamāhātmya framework, but this verse itself emphasizes metaphysical time and Śaiva imperishability rather than a named location.
No specific ritual is given; it provides cosmological/time doctrine used to support tīrtha-faith and spiritual reflection.