Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 81
ते दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वं तं राजलक्षणलक्षितम् । धूलिधूसरितांगं च भस्मावृतमिवाचलम्
te dṛṣṭvā'dṛṣṭapūrvaṃ taṃ rājalakṣaṇalakṣitam | dhūlidhūsaritāṃgaṃ ca bhasmāvṛtamivācalam
അവനെ—മുന്പൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവനെ—കണ്ട്, രാജലക്ഷണങ്ങളാൽ ചിഹ്നിതനായി, ധൂളിയിൽ ധൂസരമായ അംഗങ്ങളോടെ, ഭസ്മം മൂടിയ പർവ്വതംപോലെ തോന്നുന്നതായി അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു।
Sūta (narrative continuation implied)
Scene: Villagers/attendants behold a dust-greyed stranger whose bearing and auspicious royal marks contradict his travel-worn body; the contrast creates wonder at a sacred landscape’s edge.
FAQs
Outer status fades on the pilgrim-road; endurance and humility mark spiritual readiness more than royal splendor.
The scene occurs at the rishi-āśrama by the lake referenced earlier; this verse does not name the tīrtha.
No explicit ritual; the ash/dust imagery suggests austerity and the stripping away of ego as part of the pilgrim’s discipline.