Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
अहं मर्त्ये परिभ्रांतश्चिरात्तेन समागतः । भूयो यास्यामि तत्रैव कण्डूतिर्महतीस्थिता
ahaṃ martye paribhrāṃtaścirāttena samāgataḥ | bhūyo yāsyāmi tatraiva kaṇḍūtirmahatīsthitā
ഞാൻ മർത്ത്യലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ അവനെ കണ്ടുമുട്ടി. എങ്കിലും വീണ്ടും അവിടേക്കുതന്നെ പോകും; കാരണം എനിക്കുള്ളിൽ മഹത്തായ കണ്ഡൂതി—വ്യാകുലത—സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്നു।
Nārada (addressing Pitāmaha/Brahmā)
Tirtha: Puṣkara (contextual)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages (frame, typical)
Scene: A lone ascetic figure (Nārada-like) walking across varied landscapes—villages, courts, battlefields—then turning back again as a swirling ‘itch’ motif encircles the chest; distant glimpse of a serene lake-tīrtha as the alternative path.
FAQs
The sage’s movement reflects urgency: in turbulent times, guidance and dharmic intervention must recur again and again.
Not specified in this line; it serves as narrative continuation toward Puṣkara.
None; it describes the speaker’s compelled return amid Kali-yuga conditions.