Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 74
एतत्कर्म मया कार्यं यथा स्याद्ब्रह्मजं बलम् । त्यक्त्वा चैव निजं राज्यं चरिष्यामि महत्तपः । एवं स निश्चयं कृत्वा राज्ये संस्थाप्य वै सुतम् । नाम्ना विश्वसहं ख्यातं प्रजगाम तपोवनम्
etatkarma mayā kāryaṃ yathā syādbrahmajaṃ balam | tyaktvā caiva nijaṃ rājyaṃ cariṣyāmi mahattapaḥ | evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā rājye saṃsthāpya vai sutam | nāmnā viśvasahaṃ khyātaṃ prajagāma tapovanam
“ഈ കര്മ്മം ഞാന് ചെയ്യേണ്ടതുതന്നെ; അങ്ങനെ എനിക്കുള്ളില് ബ്രഹ്മജന്യബലം ഉദ്ഭവിക്കട്ടെ. എന്റെ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് മഹത്തപസ് അനുഷ്ഠിക്കും.” ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച് ‘വിശ്വസഹ’ എന്ന പേരില് പ്രസിദ്ധനായ പുത്രനെ സിംഹാസനത്തില് സ്ഥാപിച്ച് അദ്ദേഹം തപോവനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
Viśvāmitra (resolve) + Narrator (action summary)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (chapter frame)
Type: kshetra
Scene: A king, resolute and calm, hands over the royal insignia to his son Viśvasaha, then turns away from the palace toward a forest hermitage, carrying minimal possessions, embodying tyāga.
FAQs
Lasting greatness arises from tapas and self-mastery; renunciation can be a dharmic choice when aimed at higher realization.
A generic tapovana (forest of austerity) is mentioned; no named tīrtha appears in this verse itself.
Great tapas (austerity) is prescribed in principle, but no specific vrata, snāna, dāna, or japa is detailed here.