Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
तथा चैव कुकीनाशः प्रभूतेऽपि धने सति । न ददाति स पापात्मा कस्यचित्किञ्चिदेव हि । न भक्षयति तृष्णार्तः स्वयमेव कथंचन
tathā caiva kukīnāśaḥ prabhūte'pi dhane sati | na dadāti sa pāpātmā kasyacitkiñcideva hi | na bhakṣayati tṛṣṇārtaḥ svayameva kathaṃcana
ഇങ്ങനെ ധാരാളം ധനം ഉണ്ടായിട്ടും അവൻ പൂർണ്ണമായി നശിച്ചവനായി. ആ പാപബുദ്ധി ആര്ക്കും ഒന്നും ദാനം ചെയ്തില്ല; തൃഷ്ണയിൽ പീഡിതനായി അവൻ സ്വയം പോലും ഒരുവിധത്തിലും ആഹാരസുഖം അനുഭവിച്ചില്ല.
Narrator (contextual; within Nāgarakhaṇḍa narrative)
Scene: A miser’s tragedy: Maṇibhadra amid heaps of wealth, yet refusing alms to supplicants; he himself sits hungry, clutching coins, eyes restless with craving.
FAQs
Wealth without dāna becomes bondage: greed destroys both social virtue and personal joy.
No particular tīrtha is named in this verse; it provides ethical contrast typical of tīrtha-māhātmya narratives.
The implied prescription is dāna—sharing wealth—though no specific rite, time, or recipient-class is specified here.