Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 65
श्रुत्वा शास्त्रं वधूनां जलधिजदयिता वाक्यमाह प्रहस्य । स्वर्गादाहृत्य मुक्तात्रिदशपति वधूश्चातिवीरेण पत्या । आदौ पात्रं सुखानामहममरजिता प्रेयसा तद्वियुक्तानिर्दुष्टा तद्य । तिष्ये प्रियममृतगतं प्राप्नुयां येन चैव
śrutvā śāstraṃ vadhūnāṃ jaladhijadayitā vākyamāha prahasya | svargādāhṛtya muktātridaśapati vadhūścātivīreṇa patyā | ādau pātraṃ sukhānāmahamamarajitā preyasā tadviyuktānirduṣṭā tadya | tiṣye priyamamṛtagataṃ prāpnuyāṃ yena caiva
ദിവ്യസ്ത്രീകളുടെ ഉപദേശം കേട്ട് സമുദ്രജനായ പ്രഭുവിന്റെ പ്രിയ ഹസിച്ച് പറഞ്ഞു— “സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ദേവേന്ദ്രന്റെ ഭാര്യമാരും അതിവീരനായ ഭർത്താവാൽ മോചിതരായി. ഞാൻ ഒരിക്കൽ സുഖങ്ങളുടെ പാത്രം, ദേവന്മാർക്കും അജേയ; എങ്കിലും പ്രിയനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടും ഞാൻ നിർദോഷ. അമൃതധാമത്തിലേക്കു പോയ എന്റെ പ്രിയനെ പ്രാപിക്കാനായി ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെയിരിക്കും।”
Vṛndā (as the responding woman in the narrative)
Type: kshetra
Scene: Vṛndā/Caṇḍibhadra smiles gently while replying to the apsarases; her face shows calm conviction amid austerity; the apsarases appear surprised yet respectful; the riverbank remains quiet.
FAQs
It elevates steadfast devotion and purity over heavenly pleasures, presenting renunciation as a higher aim than svarga.
The verse is part of the chain of events that culminates in the sanctification of Vṛndāvana near Govardhana.
No explicit ritual is stated; the emphasis is on inner vow-like steadfastness and remaining firm in one’s dharma.