Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 39
क्लान्ता वैक्लव्यमापन्ना भाराक्रान्ता पतिव्रता । निद्रान्धा निश्वसन्ती च प्रस्खलन्ती पदेपदे
klāntā vaiklavyamāpannā bhārākrāntā pativratā | nidrāndhā niśvasantī ca praskhalantī padepade
ആ പതിവ്രത അത്യന്തം ക്ഷീണിതയായി, ദൗർബല്യത്തിൽ ആകപ്പെട്ട് ഭാരത്തിൽ ഞെരിഞ്ഞിരുന്നു; മയക്കത്തിൽ കണ്ണുകൾ മങ്ങിയും, കനത്ത ശ്വാസം വിട്ടും, ഓരോ ചുവടിലും ഇടറിക്കൊണ്ടിരുന്നു।
Narrator (Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Mahātmya-style narration)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (approach)
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage audience (not specified)
Scene: A weary pativratā woman at night, bent under a heavy burden, eyes half-closed with drowsiness, breath visible in the cool air, stumbling repeatedly along a dim path toward the sacred precinct.
FAQs
Steadfast dharma is shown through endurance—devotion persists even when the body fails.
The context continues toward Hāṭakeśvara-kṣetra, where the ensuing encounter becomes spiritually significant.
None; the verse emphasizes the austerity-like hardship of travel as part of the sacred journey.