Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 21
नान्यां संगच्छते नारीं चित्तेनापि कथंचन । अहं भर्तुः कृतैर्दुःखैरतीव परिपीडिता । सपत्नीजैर्विशेषेण तस्मान्मे त्वं प्रकीर्तय
nānyāṃ saṃgacchate nārīṃ cittenāpi kathaṃcana | ahaṃ bhartuḥ kṛtairduḥkhairatīva paripīḍitā | sapatnījairviśeṣeṇa tasmānme tvaṃ prakīrtaya
അവൻ യാതൊരു വിധത്തിലും—മനസ്സുകൊണ്ടും—മറ്റൊരു സ്ത്രീയുമായി ചേർന്നുപോകുന്നില്ല; എങ്കിലും ഭർത്താവാൽ ഉണ്ടായ ദുഃഖങ്ങളാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സപത്നിമാരാൽ, ഞാൻ അത്യന്തം പീഡിതയാണ്; അതിനാൽ ഹേ പൂജ്യേ, എനിക്ക് ഉപായം പറയുക.
A woman petitioner (name not given in the provided snippet)
Scene: A distressed woman speaks with folded hands, eyes moist, describing her affliction; behind her, faintly suggested silhouettes of rival wives or a tense household atmosphere; the counselor listens compassionately.
FAQs
Inner fidelity alone does not resolve household suffering; dharma also requires protection, fairness, and the removal of causes of affliction.
No tīrtha is named in this verse; it occurs within a Tīrthamāhātmya chapter but the line focuses on personal dharma.
None explicitly here; the verse sets up a request for a “means” (upāya/secret teaching) to be explained next.