Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 17
राजोवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा न राज्यं कर्तुमुत्सहे । न सुतानां न दाराणां संग्रहं च कथंचन
rājovāca | saṃnyasto'haṃ dvijaśreṣṭhā na rājyaṃ kartumutsahe | na sutānāṃ na dārāṇāṃ saṃgrahaṃ ca kathaṃcana
രാജാവ് പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! ഞാൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജ്യം ഭരിക്കുവാൻ എനിക്കു ഉത്സാഹമില്ല. പുത്രന്മാരുടെയോ ഭാര്യയുടെയോ ബാധ്യത ഏതുവിധേനയും ഏറ്റെടുക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
King (Rājā)
Scene: A weary king, ornaments set aside, speaks to an assembled circle of venerable brāhmaṇas; the court atmosphere is subdued, signaling renunciation and moral conflict.
FAQs
Dharma can appear as competing obligations; the verse voices the renunciant ideal even within a political crisis.
No tīrtha is named in this verse; it is part of the narrative context that frames the chapter’s tīrtha-māhātmya.
None; the verse asserts a saṃnyāsa stance—refusal of kingship and household responsibilities.