Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 10
यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु
yathā vṛttiḥ purā dattā yathā saṃrakṣitā tvayā | tasmāccintaya rājendra sthānaṃ vartanasaṃbhavam | upāyaṃ yena maryādā vṛttistasmātsukhena tu
പൂർവകാലത്ത് എങ്ങനെ വൃത്തി (നിർവാഹദാനം) നൽകിയതോ, നീ അതിനെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിച്ചുവോ—അതുകൊണ്ട്, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഉപജീവനം തുടർന്നുനില്ക്കാൻ യോജിച്ച സ്ഥലംയും ക്രമവും ആലോചിക്കു. അതേ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നുതന്നെ മര്യാദാ-ധർമ്മവും വൃത്തിയും എളുപ്പത്തിൽ, നിർവിഘ്നമായി നിലനിൽക്കാൻ ഉപായം നിശ്ചയിക്കു।
Unspecified (advising the king on sustaining tīrtha-related endowments)
Tirtha: Gartā-tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A king in council contemplates how to preserve an ancient endowment and boundary-law for a sacred site; scribes, boundary markers, and palm-leaf records are present, suggesting orderly governance in service of dharma.
FAQs
Dharma is sustained by continuity: grants must be protected through clear rules (maryādā) and stable institutional arrangements.
The immediate verse is administrative; within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya it supports the functioning of a tīrtha settlement rather than naming the site here.
No explicit ritual; it prescribes policy—establish a stable source/place for ongoing vṛtti and enforce maryādā.