Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 31
सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो
sūta uvāca | tasyārthe brāhmaṇaiḥ sarvaistoṣitaḥ prapitāmahaḥ | anenaivoddhṛtaṃ sthānamasmākaṃ sakalaṃ vibho
സൂതൻ പറഞ്ഞു—അവന്റെ ലക്ഷ്യാർത്ഥം എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരാലും പ്രപിതാമഹ ബ്രഹ്മാവ് സന്തുഷ്ടനായി; ഹേ വിഭോ, ഈ കർമം കൊണ്ടുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ സമഗ്ര സ്ഥാനം/പ്രതിഷ്ഠ ഉയർത്തി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു।
Sūta
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (assembly)
Scene: Sūta narrates as brāhmaṇas collectively perform rites; Brahmā appears pleased; the sacred establishment—altar, shrine, or settlement—seems renewed, with lamps lit and banners raised.
FAQs
Collective dharmic action and reverent worship sustain sacred institutions; divine approval strengthens the very ‘place’ of righteousness.
The verse speaks generally of ‘our sthāna’ within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; the exact named tīrtha is not specified in this line.
It highlights communal brāhmaṇa participation in acts that please Brahmā, implying formal worship and rite-backed validation.