Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
ततो वैराग्यमापन्नो रौद्रे तपसि संस्थितः । त्यक्त्वा गृहादिकं सर्वं स्नेहं दारसुतोद्भवम्
tato vairāgyamāpanno raudre tapasi saṃsthitaḥ | tyaktvā gṛhādikaṃ sarvaṃ snehaṃ dārasutodbhavam
അതിനുശേഷം വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച് അവൻ ഘോര തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു. ഗൃഹാദി എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭാര്യയും മക്കളും മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന സ്നേഹബന്ധവും ത്യജിച്ചു।
Sūta (continued narration)
Listener: (assembly of sages, implied)
Scene: The brāhmaṇa casts aside household tokens—staff, waterpot, simple cloth—then sits in fierce austerity under a tree, body thin, gaze steady.
FAQs
Purification is strengthened by vairāgya—loosening worldly attachment and embracing disciplined austerity.
The verse supports the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya narrative arc, though it focuses on the ascetic’s inner turning.
A general prescription of tapas (austerity) and renunciation is implied, not a specific vrata or donation.