Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 60
ब्रह्मविद्यां केचिदाहुः समर्थाः केचित्सिद्धिमृद्धिमाज्ञा मथाशाम् । यां वैष्णवीं योगिनः केचिदाहुस्तथा च मायां मायिनो नित्ययुक्ताः
brahmavidyāṃ kecidāhuḥ samarthāḥ kecitsiddhimṛddhimājñā mathāśām | yāṃ vaiṣṇavīṃ yoginaḥ kecidāhustathā ca māyāṃ māyino nityayuktāḥ
ചില സമർത്ഥർ അവളെ ബ്രഹ്മവിദ്യ എന്നു പറയുന്നു; ചിലർ അവളെ സിദ്ധിയും ഋദ്ധിയും—ഇഷ്ടലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ആജ്ഞാധികാരം നൽകുന്നവൾ—എന്നു വിളിക്കുന്നു. ചില യോഗികൾ അവളെ വൈഷ്ണവീ ശക്തി എന്നു പറയുന്നു; നിത്യമായി മായാവിദ്യയിൽ നിപുണരായ മായിനർ അവളെ മായ തന്നെയെന്ന് വർണ്ണിക്കുന്നു।
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced)
Scene: A contemplative tableau: Lakṣmī/Śrī as a single radiant goddess, while around her stand representatives of paths—brahmavids, yogins, and māyāvins—each gesturing to a different aspect (vidyā, siddhi, vaiṣṇavī śakti, māyā).
FAQs
The Divine Feminine is understood through many lenses—wisdom, prosperity, yogic attainment, and cosmic māyā—yet remains one sacred power.
Contextually part of Kedārakhaṇḍa’s Kedāra Māhātmya, but this verse itself is doctrinal rather than topographical.
No direct ritual instruction is stated.