Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 64
धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं चोद्दिश्य चोच्यते । प्रयोजनमिति प्रोक्तं प्रथमं वाक्यलक्षणम्
dharmamarthaṃ ca kāmaṃ ca mokṣaṃ coddiśya cocyate | prayojanamiti proktaṃ prathamaṃ vākyalakṣaṇam
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം അല്ലെങ്കിൽ മോക്ഷം ലക്ഷ്യമാക്കി പറയുന്നതിനെ ‘പ്രയോജനം’ എന്നു പറയുന്നു; അതാണ് വാക്യത്തിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണം എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു।
Satyavrata
Listener: Ṛṣis/śrotṛs (implied)
Scene: A teaching tableau where the four puruṣārthas are depicted as four pillars or emblems around a central manuscript labeled ‘prayojana’.
FAQs
Speech becomes meaningful when it serves the puruṣārthas—especially guiding one toward dharma and ultimately mokṣa.
No tīrtha is mentioned; the verse is a general dharma-criterion for purposeful instruction.
None; it teaches the principle that dharmic speech should be oriented to the four aims of life.