Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
स निष्क्रामति संसारे दृढग्राही स तिष्ठति । एवमेतन्महाकष्टं जन्म दुःखं प्रकीर्तितम्
sa niṣkrāmati saṃsāre dṛḍhagrāhī sa tiṣṭhati | evametanmahākaṣṭaṃ janma duḥkhaṃ prakīrtitam
ആസക്തി വെടിയുന്നവൻ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു, മുറുകെ പിടിക്കുന്നവൻ അവിടെത്തന്നെ തുടരുന്നു. അങ്ങനെ ജനനം എന്നത് വലിയ കഷ്ടപ്പാടും ദുഃഖവുമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: Two contrasted figures: one with open hands and calm gaze stepping beyond a wheel-like saṃsāra motif; another gripping chains or a pillar, remaining within the cycle; a subtle caption-like emphasis on ‘janma-duḥkha’.
FAQs
Release comes through letting go; clinging perpetuates saṃsāra, and the root pain is repeated birth.
No tīrtha is referenced; the focus is on inner renunciation and the nature of bondage.
None; the verse teaches a spiritual principle—abandoning grasping—rather than prescribing a rite.