Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 195
पुष्पितां वाचमाश्रित्य रागात्स्वर्गमसाधयन् । द्वापरे च प्रवर्तंते मतिभेदास्ततो नृणाम्
puṣpitāṃ vācamāśritya rāgātsvargamasādhayan | dvāpare ca pravartaṃte matibhedāstato nṛṇām
പുഷ്പിതമായ അലങ്കൃതവാക്കുകളിൽ ആശ്രയിച്ച്, ആസക്തിയാൽ സ്വർഗ്ഗസാധനയിൽ മാത്രം ഏർപ്പെട്ടു, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരിൽ അഭിപ്രായഭേദങ്ങൾ ഉയരുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: Assemblies of learned men debating with ornate gestures and scrolls; celestial imagery of svarga as temptation; a quiet devotee/yogin sits apart, unmoved, symbolizing the higher aim beyond rhetoric.
FAQs
Ornate doctrine and desire-driven religiosity can fragment understanding; genuine dharma aims beyond mere heavenly reward.
None; the verse addresses a yuga-wide shift in religious mentality.
None directly; it critiques motivation and rhetoric rather than prescribing a practice.