Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 52
तमुवाच ततो दैत्यं विरंचोऽमरनायकः । न युज्यते विना मृत्युं देहिनो देहधारणम् । जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः सत्यमेतच्छ्रुतीरितम्
tamuvāca tato daityaṃ viraṃco'maranāyakaḥ | na yujyate vinā mṛtyuṃ dehino dehadhāraṇam | jātasya hi dhruvo mṛtyuḥ satyametacchrutīritam
അപ്പോൾ അമരന്മാരുടെ നായകൻ വിരഞ്ചൻ (ബ്രഹ്മാവ്) ആ ദൈത്യനോട് പറഞ്ഞു—മരണം കൂടാതെ ദേഹധാരിക്ക് ദേഹം ധരിക്കൽ യുക്തമല്ല. ജനിച്ചവന് മരണം നിശ്ചയം; ഇത് ശ്രുതി പ്രസ്താവിച്ച സത്യമാണ്.
Brahmā (Virañca)
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: Brahmā (Virañca) calmly instructs the daitya: embodied existence cannot be deathless; śruti itself declares death certain for the born.
FAQs
Embodiment implies impermanence; even divine boons cannot overturn the Vedic law that birth culminates in death.
None; the verse teaches universal dharma grounded in śruti rather than a place-māhātmya.
None; it is a doctrinal statement about mortality and Vedic authority.