Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 13
यदि स्यात्सुकृतं तत्किं दुर्भगोदरगोऽभवः । अनेनैवानुमानेन बुध्यस्व स्वाल्पपुण्यताम्
yadi syātsukṛtaṃ tatkiṃ durbhagodarago'bhavaḥ | anenaivānumānena budhyasva svālpapuṇyatām
“നിനക്ക് സത്യത്തിൽ പുണ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ‘ദുര്ഭാഗ്യോദര’ത്തിൽ നിന്ന് നീ എന്തിന് ജനിക്കുമായിരുന്നു? ഈ അനുമാനത്താൽ തന്നെ നിന്റെ അല്പപുണ്യത്വം മനസ്സിലാക്കുക.”
Skanda (narrating); direct speech: Suruci
Tirtha: Kāśī (Vārāṇasī)
Type: kshetra
Listener: Sages
Scene: Suruci delivers the final cutting inference; Dhruva stands frozen, eyes blazing through tears—pain turning into resolve; the throne and lap-seat recede as symbols of rejected worldly validation.
FAQs
Purāṇic teaching uses karma-language, but the narrative also exposes how ego weaponizes doctrine; true dharma joins discernment with compassion.
No tīrtha is named in this verse; it occurs within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī-centered sacred discourse.
None; it is a moral claim about puṇya (merit).