Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 21
करमर्दैः करीरैश्च करजैश्चकरंबकैः । सहस्रकरवद्भांतमर्थिप्रत्युद्गतैः करैः
karamardaiḥ karīraiśca karajaiścakaraṃbakaiḥ | sahasrakaravadbhāṃtamarthipratyudgataiḥ karaiḥ
കരമർദ, കരീര, കരജ, കരംബക വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ ആ വനഭൂമി സഹസ്രഹസ്തനെന്നപോലെ തോന്നി; ശരണംയും വരവും തേടി വരുന്ന ആർതരെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ നീട്ടിയ കൈകളെപ്പോലെ ശാഖകൾ പടർന്നിരുന്നു.
Skanda
Tirtha: Kāśī-kṣetra (general)
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya ṛṣis
Scene: A lush sacred grove by the river with karamarda, karīra, karaja, and karaṃbaka trees; branches extend outward like many arms, as if greeting pilgrims arriving with folded hands.
FAQs
The holy place is compassionate—Kāśī ‘reaches out’ to devotees, implying divine accessibility and protection for sincere seekers.
Kāśī (Vārāṇasī) as a welcoming kṣetra where petitioners come for merit and grace.
None explicitly; the emphasis is on the kṣetra’s hospitable, merit-giving nature.