Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 12
कल्पे कल्पे महाकल्पे भूयः ख्यातिर्भवेदिति । एतस्मात्कारणात्सुभ्रूस्तप्यते परमं तपः
kalpe kalpe mahākalpe bhūyaḥ khyātirbhavediti | etasmātkāraṇātsubhrūstapyate paramaṃ tapaḥ
കൽപ്പം കൽപ്പമായി, മഹാകൽപ്പങ്ങളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ ഖ്യാതി ഉദിക്കട്ടെ—ഈ കാരണത്താൽ, ഹേ സുഭ്രൂ, ഞാൻ പരമ തപസ്സു അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
Yama (contextual continuation)
Listener: Varddhanī
Scene: A speaker emphasizes kalpa after kalpa, performing supreme austerity; visual motifs of cosmic time (wheels, repeating suns/moons) surround an ascetic figure.
FAQs
Cosmic timescales are invoked to show how far-reaching worldly desire can be; it implicitly contrasts transient fame with the higher aim of God-realization.
No specific tirtha is named in this verse; the Dharmāraṇya setting remains the broader sacred frame.
Paramatapas (supreme austerity) is stated as the practice, without detailing a specific vrata, dāna, or snāna.