Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 74
ये नार्चयंति गिरिशं समये प्रदोषे ये नार्चितं शिवमपि प्रणमंति चान्ये । एतत्कथां श्रुतिपुटैर्न पिबंति मूढास्ते जन्मजन्मसु भवंति नरा दरिद्राः
ye nārcayaṃti giriśaṃ samaye pradoṣe ye nārcitaṃ śivamapi praṇamaṃti cānye | etatkathāṃ śrutipuṭairna pibaṃti mūḍhāste janmajanmasu bhavaṃti narā daridrāḥ
പ്രദോഷസമയത്ത് ഗിരീശൻ (ശിവൻ)നെ ആരാധിക്കാത്തവരും, പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ശിവനോടുപോലും നമസ്കരിക്കാത്തവരും; ഈ കഥ കർണ്ണപുടങ്ങളിൽ പാനം ചെയ്യാത്ത മൂഢന്മാരും—അവർ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽ ദരിദ്രരാവുന്നു.
Unknown (devotional narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: A temple at dusk: devotees worship Śiva; some pass by indifferent; a narrator warns that neglect of Pradoṣa-pūjā and śravaṇa leads to repeated poverty across births.
FAQs
Pradoṣa devotion and reverence to Śiva—along with attentive listening to sacred teaching—protects one from repeated deprivation.
No specific tīrtha is mentioned; the focus is Pradoṣa-kāla worship as a universally applicable observance.
Worship of Śiva at Pradoṣa time, bowing to Śiva, and śravaṇa (listening) to this kathā.