Adhyaya 91

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थपरमपावनम् । चण्डादित्यं नृपश्रेष्ठ स्थापितं चण्डमुण्डयोः

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹീപാലാ! പരമപാവനമായ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! അവിടെ ചണ്ഡനും മുണ്ഡനും സ്ഥാപിച്ച ചണ്ഡാദിത്യൻ (സൂര്യദേവൻ) ഉണ്ട്।

Verse 2

आस्तां पुरा महादैत्यौ चण्डमुण्डौ सुदारुणौ । नर्मदातीरमाश्रित्य चेरतुर्विपुलं तपः

പുരാതനകാലത്ത് ചണ്ഡനും മുണ്ഡനും എന്ന രണ്ടു മഹാദൈത്യർ അത്യന്തം ഭീകരരായിരുന്നു. അവർ നർമദാതീരം ആശ്രയിച്ച് മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു।

Verse 3

ध्यायन्तौ भास्करं देवं तमोनाशं जगत्त्रये । तुष्टस्तत्तपसा देवः सहस्रांशुरुवाच ह

അവർ ത്രിലോകങ്ങളിലെ തമസ്സിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദേവനായ ഭാസ്കരനെ ധ്യാനിച്ച് തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചു. ആ തപസ്സിൽ പ്രസന്നനായ സഹസ്രകിരണൻ സൂര്യദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 4

साधु साध्विति तौ पार्थ नर्मदायाः शुभे तटे । वरं प्रार्थयतं वीरौ यथेष्टं चेतसेच्छितम्

ഹേ പാർഥാ! നർമദയുടെ ശുഭതീരത്ത് ആ രണ്ടു വീരന്മാരോട് ദേവൻ—“സാധു, സാധു! വരം ചോദിക്കുവിൻ; നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമായതും മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതും” എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 5

चण्डमुण्डावूचतुः । अजेयौ सर्वदेवानां भूयास्वावां समाहितौ । सर्वरोगैः परित्यक्तौ सर्वकालं दिवाकर

ചണ്ഡനും മുണ്ഡനും പറഞ്ഞു—“ഹേ ദിവാകരാ! ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഏകാഗ്രചിത്തരായി എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അജേയരാകട്ടെ. ഹേ സൂര്യാ, സകലകാലവും എല്ലാ രോഗങ്ങളും ഞങ്ങളെ വിട്ടൊഴിയട്ടെ.”

Verse 6

एवमस्त्विति तौ प्राह भास्करो वारितस्करः । इत्युक्त्वान्तर्दधे भानुर्दैत्याभ्यां तत्र भास्करः

കള്ളരെ തടയുന്ന ഭാസ്കരൻ അവരോട്—“ഏവമസ്തു” എന്നു പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ഭാനു അവിടെ ആ രണ്ടു ദൈത്യന്മാരുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് അന്തർധാനം ചെയ്തു.

Verse 7

स्थापितः परया भक्त्या तं गच्छेदात्मसिद्धये । गीर्वाणांश्च मनुष्यांश्च पित्ःंस्तत्रापि तर्पयेत्

പരമഭക്തിയോടെ (ദേവതയെ) സ്ഥാപിച്ച് ആത്മസിദ്ധിക്കായി അവിടെ പോകണം; അവിടെയേ ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും പിതൃകളെയും തർപ്പണം നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

Verse 8

स वसेद्भास्करे लोके विरिञ्चिदिवसं नृप । घृतेन बोधयेद्दीपं षष्ठ्यां स च नरेश्वर । मुच्यते सर्वपापैस्तु प्रतियाति पुरं रवेः

ഹേ നൃപാ! അവൻ ഭാസ്കരലോകത്തിൽ വിരിഞ്ചി (ബ്രഹ്മാ)യുടെ ഒരു ദിനത്തോളം ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നു. ഹേ നരേശ്വരാ! ഷഷ്ഠി തിഥിയിൽ നെയ്യുകൊണ്ട് ദീപം തെളിയിച്ചാൽ അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി രവിയുടെ പുരത്തിലേക്ക് പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 9

उत्पत्तिं चण्डभानोर्यः शृणोति भरतर्षभ । विजयी स सदा नूनमाधिव्याधिविवर्जितः

ഹേ ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ! ചണ്ഡഭാനുവിന്റെ ഉത്ഭവകഥ ശ്രവിക്കുന്നവൻ നിശ്ചയമായും സദാ വിജയിയായി, മാനസിക ക്ലേശവും ശാരീരിക വ്യാധിയും ഇല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 91

। अध्याय

അധ്യായം—ഇത് അധ്യായ സൂചകമാണ്.