Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 48
व्यापिनी सर्वभूतानां सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरा स्मृता । अक्षया ह्यमृता ह्येषा स्वर्गसोपानमुत्तमा
vyāpinī sarvabhūtānāṃ sūkṣmātsūkṣmatarā smṛtā | akṣayā hyamṛtā hyeṣā svargasopānamuttamā
അവൾ സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവളായി, സൂക്ഷ്മത്തിലും അതിസൂക്ഷ്മയെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ നിശ്ചയമായും അക്ഷയ—നിശ്ചയമായും അമൃത; സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനുള്ള പരമ സോപാനം.
Unknown (narrative voice within Revākhaṇḍa; commonly framed as Sūta/Lomaharṣaṇa relating the māhātmya)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Scene: Personified Revā as a radiant river-goddess pervading beings; a luminous, subtle current rising like steps toward a celestial realm, with sages on the bank in contemplation.
FAQs
A tīrtha’s greatness is metaphysical: the goddess-river is subtle, pervasive, and a conduit to higher realms through purity and devotion.
Revā/Narmadā as a cosmic tīrtha whose sanctity extends beyond a single bank or ford.
None explicitly; the verse provides a doctrinal basis for reverence, snāna, and remembrance as spiritually elevating.