Adhyaya 75

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । शङ्खचूडस्य नाम्ना वै प्रसिद्धं भूमिमण्डले

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് അത്യന്തം ശോഭനമായ ഒരു തീർത്ഥമുണ്ട്; ‘ശങ്കചൂഡ’ എന്ന നാമത്തിൽ ഭൂമണ്ഡലത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 2

शङ्खचूडः स्वयं तत्र संस्थितः पाण्डुनन्दन । वैनतेयभयात्पार्थ सुखदनर्मदातटे

ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന, ഹേ പാർഥ! വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) എന്ന ഭയത്താൽ ശങ്കചൂഡൻ സ്വയം അവിടെ, സുഖദമായ നർമദാതീരത്ത് വസിച്ചു।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिर्भूत्वा समाहितः । स्नापयेच्छङ्खचूडं तु क्षीरक्षौद्रेण सर्पिषा

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ശുചിയായി ഏകാഗ്രചിത്തനായവൻ, ശംഖചൂഡ (ദേവ/ലിംഗം)നെ പാൽ, തേൻ, നെയ്യ് എന്നിവകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യണം।

Verse 4

रात्रौ जागरणं कुर्याद्देवस्याग्रे नराधिप । दधिभक्तेन सम्पूज्य ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । गोप्रदाने द्विजेन्द्रोऽयं सर्वपापक्षयंकरः

ഹേ നരാധിപാ! ദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ രാത്രിജാഗരണം ചെയ്യണം. ദധിഭക്തം (തൈര്-അന്നം)കൊണ്ട് പ്രശംസിതവ്രതധാരികളായ ബ്രാഹ്മണരെ യഥാവിധി പൂജിച്ച്, ഗോദാനം ചെയ്താൽ ഈ ശ്രേഷ്ഠവിധി സർവ്വപാപക്ഷയം വരുത്തുന്നു।

Verse 5

तस्मिंस्तीर्थे तु यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत् । स याति परमं लोकं शङ्करस्य वचो यथा

ഹേ പാർഥാ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ സർപ്പദഷ്ടനായവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നവൻ, ശങ്കരന്റെ വചനപ്രകാരം പരമലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।