Adhyaya 65

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र आनन्देश्वरमुत्तमम् । तत्तीर्थं कथयिष्यामि सर्वपापक्षयंकरम्

ശ്രീമാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഉത്തമനായ ആനന്ദേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. സർവ്വപാപനാശം വരുത്തുന്ന ആ തീർത്ഥത്തെ ഞാൻ വിവരിക്കും.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आनन्दश्चैव संजातो रुद्रस्य द्विजसत्तम । कथ्यतां मे च तत्सर्वं संक्षेपात्सह बान्धवैः

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജസത്തമാ, രുദ്രനിൽ ആനന്ദം എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അതെല്ലാം എനിക്ക് സംക്ഷേപമായി പറയുക; ബന്ധുക്കളോടുള്ള സംബന്ധവും കൂടി.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ आनन्देश्वरमुत्तमम् । दानवानां वधं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

ശ്രീമാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ, ഉത്തമനായ ആനന്ദേശ്വരനെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. ദാനവന്മാരെ വധിച്ച ശേഷം ദേവദേവനായ മഹേശ്വരൻ (ഈ മഹിമയിൽ പ്രകാശിച്ചു).

Verse 4

पूजितो दैवतैः सर्वैः किन्नरैर्यक्षपन्नगैः । आनन्दसंयुतो देवो ननर्त वृषवाहनः

സകല ദേവന്മാരാലും, കിന്നരന്മാരാലും, യക്ഷന്മാരാലും, പന്നഗന്മാരാലും (നാഗങ്ങളാലും) പൂജിക്കപ്പെട്ട്, ആനന്ദസമ്പന്നനായ ദേവൻ—വൃഷവാഹനൻ (ശിവൻ) നൃത്തം ചെയ്തു.

Verse 5

भैरवं रूपमास्थाय गौर्या चार्द्धाङ्गसंस्थितः । भूतवेतालकङ्कालैर्भैरवैर्भैरवो वृतः

ഭൈരവരൂപം ധരിച്ചു, തന്റെ അർദ്ധാംഗത്തിൽ ഗൗരി അധിഷ്ഠിതയായിരിക്കെ, ഭൈരവൻ ഭൂത-വേതാള-കങ്കാലധാരികളായ ഭൈരവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു।

Verse 6

ननर्त नर्मदातीरे दक्षिणे पाण्डुनन्दन । तुष्टैर्मरुद्गणैः सर्वैः स्थापितः कमलासनः

ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന! അദ്ദേഹം നർമദയുടെ ദക്ഷിണ തീരത്ത് നൃത്തം ചെയ്തു. എല്ലാ മരുത്ഗണങ്ങളും സന്തുഷ്ടരായി അവിടെ കമലാസനനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സ്ഥാപിച്ചു।

Verse 7

तदाप्रभृति तत्तीर्थमानन्देश्वरमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां नराधिप

അന്നുമുതൽ ആ തീർത്ഥം ‘ആനന്ദേശ്വരം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഹേ നരാധിപ! അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി, പൗർണ്ണമി ദിവസങ്ങളിൽ (അവിടെ പ്രത്യേക പൂജ ശ്ലാഘ്യമാണ്)।

Verse 8

विधिवच्चार्चयेद्देवं सुगन्धेन विलेपयेत् । ब्राह्मणान्पूजयेत्तत्र यथाशक्त्या युधिष्ठिर

ഹേ യുധിഷ്ഠിര! അവിടെ വിധിപൂർവ്വം ദേവനെ അർച്ചിച്ച്, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാൽ ലേപനം ചെയ്യുക; കൂടാതെ യഥാശക്തി ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിച്ച് സത്കരിക്കുക।

Verse 9

गोदानं तत्र कर्तव्यं वस्त्रदानं शुभावहम् । वसन्तस्य त्रयोदश्यां श्राद्धं तत्रैव कारयेत्

അവിടെ ഗോദാനം ചെയ്യണം; ശുഭഫലം നൽകുന്ന വസ്ത്രദാനവും ചെയ്യണം. വസന്തകാലത്തിലെ ത്രയോദശി ദിനത്തിൽ അവിടെ തന്നേ ശ്രാദ്ധം നടത്തിക്കൊള്ളണം।

Verse 10

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतैश्च जलेन वा । प्रेतानां कारयेच्छ्राद्धमानन्देश्वर उत्तमे

ഉത്തമമായ ആനന്ദേശ്വരത്തിൽ പ്രേതന്മാർക്കായി ഇംഗുദ, ബദര, ബിൽവഫലം, അക്ഷതം എന്നിവകൊണ്ടോ—അല്ലെങ്കിൽ ജലം മാത്രം കൊണ്ടുപോലും—ശ്രാദ്ധം നടത്തണം।

Verse 11

आनन्दिता भवेयुस्ते यावदाभूतसम्प्लवम् । सन्ततेर्वै न विच्छेदः सप्तजन्मसु जायते । आनन्दो हि भवत्तेषां प्रतिजन्मनि भारत

പ്രളയം വരെയും അവർ ആനന്ദിതരായിരിക്കും। ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ അവരുടെ സന്തതിയിൽ വിച്ഛേദം ഉണ്ടാകില്ല; ഹേ ഭാരത, ഓരോ ജന്മത്തിലും അവർക്കു സുഖവും ആനന്ദവും ലഭിക്കും।

Verse 65

। अध्याय

ഇതി അധ്യായം സമാപ്തം।