Adhyaya 58

Verse 1

उत्तानपाद उवाच । अथातो देवदेवेश भानुमत्यकरोच्च किम् । एष मे संशयो देव कथयस्व प्रसादतः

ഉത്താനപാദൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ, ഹേ ദേവദേവേശ്വരാ! ഭാനുമതി എന്തു ചെയ്തു? ഹേ ദേവാ, ഇതെൻ സംശയം; കൃപയാൽ പറയുക।

Verse 2

ईश्वर उवाच । चिन्तयित्वा मुहूर्तं सा गता कुण्डस्य सन्निधौ । दृष्ट्वा कुण्डस्य माहात्म्यं राज्ञी हर्षेण पूरिता

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു—ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച് അവൾ കുണ്ഡത്തിന്റെ സമീപത്തേക്ക് പോയി. കുണ്ഡത്തിന്റെ മഹിമ കണ്ടപ്പോൾ റാണി ഹർഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.

Verse 3

विप्रान् बहून् समाहूय पूजयामास तत्क्षणात् । दत्त्वा तु विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो नृपात्मज

പല വിപ്രന്മാരെ വിളിച്ചു അവൾ ഉടൻ തന്നെ അവരെ പൂജിച്ചു. ഹേ രാജപുത്രാ, വിധിപൂർവ്വം ദാനം നൽകി ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.

Verse 4

निश्चयं परमं कृत्वा स्थिता शान्तेन चेतसा । ततः सम्पूज्य विधिवत्पितॄन्देवान्नराधिप

പരമമായ നിശ്ചയം എടുത്ത് അവൾ ശാന്തചിത്തത്തോടെ നിലകൊണ്ടു. തുടർന്ന്, ഹേ നരാധിപാ, വിധിപൂർവ്വം പിതൃകളെയും ദേവന്മാരെയും പൂജിച്ചു.

Verse 5

क्षपयित्वा पक्षमेकं मधुमासस्य सा स्थिता । अमावास्यां ततो राज्ञी गता पर्वतसन्निधौ

മധുമാസത്തിലെ ഒരു പക്ഷം പൂർത്തിയാക്കി അവൾ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു. തുടർന്ന് അമാവാസി ദിനത്തിൽ റാണി പർവതത്തിന്റെ സമീപത്തേക്ക് പോയി.

Verse 6

नगशृङ्गं समारुह्य कृत्वा मुकुलितौ करौ । विज्ञाप्य ब्राह्मणान् सर्वानिदं वचनमब्रवीत्

അവൾ പർവതശിഖരത്തിൽ കയറി, കൈകൾ കൂപ്പി, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും വിനയത്തോടെ അപേക്ഷിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

Verse 7

मम माता पिता भ्राता ये चान्ये सखिबान्धवाः । क्षमापयित्वा सर्वांस्तान्वचनं मम कथ्यताम्

എന്റെ മാതാവ്, പിതാവ്, സഹോദരൻ, മറ്റ് സഖി-ബന്ധുക്കൾ—അവരൊക്കെയും ക്ഷമിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിച്ച് എന്റെ സന്ദേശം അവരോട് അറിയിക്കണം.

Verse 8

त्वत्पुत्री शूलभेदे तु तपः कृत्वा स्वशक्तितः । विसृज्य चैव सात्मानं तस्मिंस्तीर्थे दिवं ययौ

നിങ്ങളുടെ പുത്രി ശൂലഭേദ തീർത്ഥത്തിൽ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു; ആ തീർത്ഥത്തിൽ തന്നെ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । संदेशं कथयिष्यामस्त्वयोक्तं शोभनव्रते । मातापितृभ्यां सुश्रोणि मा तेऽभूदत्र संशयः

ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു—ഹേ ശുഭവ്രതേ! നീ പറഞ്ഞ സന്ദേശം ഞങ്ങൾ തീർച്ചയായും അറിയിക്കും. ഹേ സുശ്രോണീ! നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഞങ്ങൾ പറയും; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സംശയം വേണ്ട.

Verse 10

ततो विसृज्य तांल्लोकान् स्थिता पर्वतमूर्धनि । अर्धोत्तरीयवस्त्रेण गाढं बद्धा पुनःपुनः

പിന്നീട് അവൾ ലോകബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പർവതശിഖരത്തിൽ നിന്നു; തന്റെ അർദ്ധോത്തരീയ വസ്ത്രംകൊണ്ട് സ്വയം വീണ്ടും വീണ്ടും മുറുകെ കെട്ടി.

Verse 11

ततश्चिक्षेप सात्मानमेकचित्ता नराधिप । नगार्द्धे पतिता यावत्तावद्दृष्टाः सुराङ्गनाः

അപ്പോൾ, ഹേ നരാധിപാ! ഏകാഗ്രചിത്തയായി അവൾ സ്വയം താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു. പർവ്വതത്തിന്റെ ചരിവിൽ വീഴുന്ന അതേ നിമിഷം ദേവാംഗനമാർ ദർശനമായി.

Verse 12

भोभो वत्से महाभागे भानुमत्यतितापसि । दिव्यं विमानमारुह्य कैलासं प्रति गम्यताम्

“വാ, വാ, വത്സേ! മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാനുമതീ, മഹാതപസ്വിനീ! ഈ ദിവ്യ വിമാനം കയറി കൈലാസത്തേക്കു ഗമിക്ക.”

Verse 13

ततः सा पश्यतां तेषां जनानां त्रिदिवं गता

അതിനുശേഷം, ആ ജനങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കേ അവൾ ത്രിദിവത്തിലേക്ക് (സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക്) പോയി.

Verse 14

मार्कण्डेय उवाच । इति ते कथितः सर्वः शूलभेदस्य विस्तरः । यः श्रुतः शङ्करात्पूर्वमृषिदेवसमागमे

മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ ശൂലഭേദത്തിന്റെ സമഗ്രമായ വിശദവിവരം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇത് മുൻകാലത്ത് ഋഷി-ദേവസമാഗമ മഹാസഭയിൽ ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ശ്രവിച്ചതാണ്.

Verse 15

य इदं पठते भक्त्या तीर्थे देवकुलेऽपि वा । स मुच्यते महापापादपि जन्मशतार्जितात्

ഇത് ഭക്തിയോടെ പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ—തീർത്ഥത്തിലായാലും ദേവാലയത്തിലായാലും—നൂറു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും മോചിതനാകും.

Verse 16

ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः । गोघाती स्त्रीविघाती च देवब्रह्मस्वहारकः

ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, സുരാപാനി, കള്ളൻ, ഗുരുശയ്യ ലംഘിക്കുന്നവൻ; ഗോഹന്താവ്, സ്ത്രീഹന്താവ്, ദേവ-ബ്രാഹ്മണസ്വത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ—

Verse 17

स्वामिद्रोही मित्रघाती तथा विश्वासघातकः । परन्यासापहारी च परनिक्षेपलोपकः

സ്വാമിദ്രോഹി, മിത്രഹന്താവ്, വിശ്വാസഘാതകൻ; മറ്റൊരാളുടെ അമാനത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ, പരനിക്ഷേപം കവർന്നെടുക്കുന്നവൻ—

Verse 18

रसभेदी तुलाभेदी तथा वार्द्धुषिकस्तु यः । यः कन्याविघ्नकर्ता च तथा विक्रयकारकः

സാധനങ്ങളിൽ കലർത്തൽ ചെയ്യുന്നവൻ, തൂക്കം-അളവിൽ കപടം ചെയ്യുന്നവൻ, പലിശക്കാരൻ; കന്യയുടെ (ധർമ്മസമ്മത) വിവാഹത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അവളെ വിൽക്കുന്നവൻ—

Verse 19

परभार्या भ्रातृभार्या गौः स्नुषा कन्यका तथा । अभिगामी परद्वेषी तथा धर्मप्रदूषकः

പരസ്ത്രീ, സഹോദരന്റെ ഭാര്യ, പശു, മരുമകൾ അല്ലെങ്കിൽ കന്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ; പരദ്വേഷി, ധർമ്മം ദൂഷിക്കുന്നവൻ—

Verse 20

मुच्यन्ते सर्वे एवैते शूलभेदप्रभावतः

ശൂലഭേദത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഇവർ എല്ലാവരും നിശ്ചയമായി (പാപങ്ങളിൽ നിന്ന്) മോചിതരാകുന്നു.

Verse 21

य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे विप्राणां भुञ्जतां नृप । मुदं प्रयान्ति संहृष्टाः पितरस्तस्य सर्वशः

ഹേ രാജാവേ, ശ്രാദ്ധസമയത്ത് ബ്രാഹ്മണർ ഭോജനം ചെയ്യുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഇതു ശ്രാവ്യമാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവന്റെ പിതൃകൾ എല്ലാടവും ഹർഷത്തോടെ പരമാനന്ദിക്കുന്നു।

Verse 22

यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या पठ्यमानं नरो वशी । स मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकल्याणभाग्भवेत्

ഭക്തിയോടെ ഇതു പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് കേൾക്കുന്ന സംയമിയായ മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി സർവ്വമംഗളഫലങ്ങളുടെ ഭാഗ്യവാനാകുന്നു।

Verse 23

इदं यशस्यमायुष्यमिदं पावनमुत्तमम् । पठतां शृण्वतां नृणामायुःकीर्तिविवर्धनम्

ഇത് യശസ്സും ദീർഘായുസ്സും നൽകുന്നതും പരമപാവനവുമാണ്; ഇതു പാരായണം ചെയ്യുകയോ ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവരുടെ ആയുസ്സും കീർത്തിയും വർധിക്കുന്നു।

Verse 24

इति कथितमिदं ते शूलभेदस्य पुण्यं महिमन हि मनुष्यैः श्रूयते यत्सपापैः । मदनरिपुतटिन्या याम्यकूलस्थितस्य प्रबलदुरितकन्दोच्छेदकुद्दालकल्पम्

ഇങ്ങനെ ശൂലഭേദത്തിന്റെ പുണ്യവും മഹിമയും നിന്നോട് പറഞ്ഞു; പാപഭാരമുള്ള മനുഷ്യർക്കും ഇതു ശ്രവിക്കാം. മദനരിപുവിന്റെ നദിയായ (രേവാ)യുടെ തെക്കൻ കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ തീർത്ഥം ശക്തമായ പാപമൂലകെട്ടുകൾ പിഴുതെറിയുന്ന കുദാലിനുപോലെ ആണ്।

Verse 58

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം।