भार्याया वचनं श्रुत्वा शबरस्तां जगाद ह । कमलानि यथालाभं दत्त्वा भुङ्क्ष्व हि सत्वरम्
bhāryāyā vacanaṃ śrutvā śabarastāṃ jagāda ha | kamalāni yathālābhaṃ dattvā bhuṅkṣva hi satvaram
ഭാര്യയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശബരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു—“ലഭിക്കുന്നത്ര താമരകൾ അർപ്പിച്ച് പിന്നെ വേഗത്തിൽ ഭുജിക്കൂ.”
Śabara
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: ghat
Scene: A forest-dwelling Śabara speaks gently to his wife near a river-lotus pond, indicating a small bundle of lotuses to be offered before their meal.
Offerings need not be extravagant; giving according to one’s means (yathālābha) sustains dharma in daily life.
The Revā Khaṇḍa setting remains implicit; the verse highlights practical dharma around offerings.
Kamalāni dattvā—offer lotus-flowers as available (a simple form of dāna/arcana), followed by taking food.