Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 10
हा हता पुत्र पुत्रेति करुणं कुररी यथा । विललापातुरा माता क्व गतो मां विहाय वै । मुखं दर्शय चात्मीयं मातरं मां हि मानय
hā hatā putra putreti karuṇaṃ kurarī yathā | vilalāpāturā mātā kva gato māṃ vihāya vai | mukhaṃ darśaya cātmīyaṃ mātaraṃ māṃ hi mānaya
അവൾ ‘ഹാ, ഞാൻ ഹതയായി—മകനേ, മകനേ!’ എന്നു കുരരി പക്ഷിയെപ്പോലെ കരുണമായി കരഞ്ഞു. വ്യാകുലയായ അമ്മ വിലപിച്ചു—‘എന്നെ വിട്ട് നീ എവിടെ പോയി? നിന്റെ മുഖം കാണിക്കൂ; ഞാൻ നിന്റെ മാതാവാണ്, എന്നെ മാനിക്കൂ।’
Narrator (reporting the mother’s speech)
Tirtha: Revā-tīra (contextual)
Type: kshetra
Listener: implicitly the departed son; secondarily those present (sage, Citraseṇa)
Scene: The mother cries ‘My son, my son!’ like a kurarī bird, wailing: ‘Where have you gone leaving me? Show me your face; honor me, your mother.’
FAQs
The verse highlights the sanctity of familial bonds and the dharmic gravity of causing grief to parents.
No tīrtha is directly praised in this lament; the Revā Khaṇḍa setting remains the implied sacred backdrop.
None; it is a lamentation scene.