Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 9
ततोऽसौ मन्दरं ध्यात्वा चापे कृत्वा गुणे महीम् । विष्णुं सनातनं देवं बाणे ध्यात्वा त्रिलोचनः
tato'sau mandaraṃ dhyātvā cāpe kṛtvā guṇe mahīm | viṣṇuṃ sanātanaṃ devaṃ bāṇe dhyātvā trilocanaḥ
അപ്പോൾ ത്രിലോചനൻ (ശിവൻ) മന്ദരത്തെ ധനുസ്സായി ധ്യാനിച്ച് ഭൂമിയെ തന്നെ ധനുര്ജ്യയായി ആക്കി; സനാതനദേവനായ വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ച് അവനെ ബാണരൂപമായി കൽപ്പിച്ചു।
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrthas (contextual)
Type: kshetra
Listener: Pilgrim-audience/ṛṣis (contextual)
Scene: Trilocana-Śiva in yogic concentration, envisioning Mount Mandara as a bow, the Earth as bowstring, and Viṣṇu as a radiant arrow—cosmic elements hovering as luminous archetypes.
FAQs
The cosmos itself becomes an instrument of dharma when aligned with divine intention—unity of powers restores order.
No specific tīrtha is named; the verse is mythic-cosmic imagery within Revā Khaṇḍa.
None; it describes a meditative consecration (dhyāna) of cosmic elements into divine weaponry.