Adhyaya 217
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഋഷി മാർകണ്ഡേയൻ സംക്ഷിപ്തമായി തീർത്ഥോപദേശം നൽകുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒരുപോലെ ആരാധിക്കുന്ന അതിപവിത്രമായ സംഗമതീർത്ഥമായി എരണ്ഡീ-സംഗമത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ച് അതിന്റെ മഹിമ സ്ഥാപിക്കുന്നു. യാത്രികൻ ഇന്ദ്രിയ-മനനിയമത്തോടെ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കണം; വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്യണം എന്നതാണ് നിർദ്ദേശം. ഇങ്ങനെ ഈ സ്ഥലത്ത് ആചരിക്കുന്നതിലൂടെ ശുദ്ധി ലഭിക്കുകയും ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള ഘോര പാപഭാരത്തിൽ നിന്നുപോലും മോചനം ലഭിക്കുമെന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു. അവസാന ഫലശ്രുതി: ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്ന ഭക്തൻ സംശയമില്ലാതെ രുദ്രലോകം പ്രാപിച്ച് അനിവർത്തിക ഗതി—പുനരാഗമനം ഇല്ലാത്ത പഥം—ലഭിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एरण्डीसङ्गमं गच्छेत्सुरासुरनमस्कृतम् । तत्तु तीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്ന എരണ്ടീ സംഗമത്തിലേക്കു പോകണം. ആ തീർത്ഥം മഹാപുണ്യകരവും മഹാപാതകനാശകവുമാണ്।
Verse 2
उपवासपरो भूत्वा नियतेन्द्रियमानसः । तत्र स्नात्वा विधानेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
ഉപവാസത്തിൽ പരനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും നിയന്ത്രിച്ച്, വിധിപ്രകാരം അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മഹത്യാ പാപത്തിൽ നിന്നുപോലും മോചനം ലഭിക്കും।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या प्राणत्यागपरो भवेत् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഭക്തിയോടെ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഗതി അനിവർത്തനീയമാണ്; രുദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിവരൽ ഇല്ല—നിസ്സംശയം.