Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഞാൻ വീണ്ടും ദേവന്റെ മറ്റൊരു മഹത്തായ ചരിതം വിവരിക്കുന്നു; അതിനെ കേൾക്കുന്നതുമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

ഹേ ഭാരതാ! ശിശുവല്ലെങ്കിലും ശംഭു ശിശുരൂപം ധരിച്ചു ഗ്രാമത്തിലെ ബാലകരോടൊപ്പം ആമലകഫലങ്ങളുമായി കളിക്കുന്നു; അതു ഞാൻ നിന്നോട് പറയും.

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

ഹേ പാണ്ഡവാ! ആ ബാലകർ എറിഞ്ഞ ആമലകഫലങ്ങൾ എല്ലാം ദേവൻ അതേ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു; പിന്നീടാണ് എറിഞ്ഞവൻ വീണ്ടും എറിയുന്നത്.

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ജീവികൾ ദിക്കുകളിലേക്കു പോയി വീണ്ടും വീണ്ടും തത്തത്ത ദിശകളിലൂടെ മടങ്ങിവരുന്നത്രയും കാലം, അത്രയും കാലം അവർ ആ നിർമലനും നിഷ്കളങ്കനുമായ പരമേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നു.

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

ദേവദേവനായ ധീമാൻ പ്രഭു മൂന്നാം സംഭവത്തിൽ ചെയ്ത കർമ്മം മൂലം ‘ആമലേശ്വരം’ സ്ഥാനങ്ങളിൽ പരമസ്ഥാനം, അത്യുത്തമ പുണ്യക്ഷേത്രം എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

അവനെ വെറും പൂജിച്ചതിനാൽ മാത്രമേ പരമപദം ലഭിക്കൂ.