Adhyaya 207

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्याग्रे पावनं तीर्थं स्वर्णबिन्द्विति विश्रुतम् । यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति मृताश्च न पुनर्भवम्

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിന്റെ മുമ്പിൽ ‘സ്വർണബിന്ദു’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ ഒരു പാവന തീർത്ഥമുണ്ട്. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മരിച്ചവരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുകയും വീണ്ടും ജന്മം ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दत्ते विप्राय काञ्चनम् । तेन यत्तु फलं प्रोक्तं तच्छृणुष्व महीपते

ഹേ മഹീപതേ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണനു സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവന്—ആ കർമ്മഫലം എന്തെന്നു പ്രസ്താവിച്ചതിനെ കേൾക്കുക.

Verse 3

सर्वेषामेव रत्नानां काञ्चनं रत्नमुत्तमम् । अग्नितेजःसमुद्भूतं तेन तत्परमं भुवि

എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും കാഞ്ചനം (സ്വർണം) തന്നെയാണ് ഉത്തമ രത്നം. അത് അഗ്നിയുടെ തേജസ്സിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചതിനാൽ ഭൂമിയിൽ അത് പരമമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 4

तेनैव दत्ता पृथिवी सशैलवनकानना । सपत्तनपुरा सर्वा काञ्चनं यः प्रयच्छति

കാഞ്ചനം (സ്വർണം) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ആ ദാനത്താൽ തന്നെ പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും കാനനങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, എല്ലാ പട്ടണ-പുരങ്ങളോടുകൂടിയ സമസ്ത ഭൂമിയെയും ദാനം ചെയ്തതുപോലെ ആകുന്നു.

Verse 5

मानसं वाचिकं पापं कर्मणा यत्पुरा कृतम् । तत्सर्वं नश्यति क्षिप्रं स्वर्णदानेन भारत

ഹേ ഭാരതാ! മനസ്സാൽ, വാക്കാൽ, കർമത്താൽ മുമ്പ് ചെയ്ത സകല പാപവും സ്വർണ്ണദാനത്താൽ शीഘ്രം നശിക്കുന്നു.

Verse 6

स्वर्णदानं तु यो दत्त्वा ह्यपि वालाग्रमात्रकम् । तत्र तीर्थे मृतो याति दिवं नास्त्यत्र संशयः

ആരെങ്കിലും സ്വർണ്ണദാനം ചെയ്യുന്നു—മുടിയുടെ അഗ്രമാത്രമായാലും—അവൻ ആ തീർത്ഥത്തിൽ ദേഹത്യാഗം ചെയ്താൽ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും; സംശയമില്ല.

Verse 7

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

അവിടെ അവൻ ശ്രേഷ്ഠമായ വിമാനത്തിൽ ആസീനനായി, വിദ്യാധരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും പൂജിക്കുമ്പോൾ, ഭൂതസമ്പ്ലവം (പ്രളയം) വരെയും വസിക്കുന്നു.

Verse 8

पूर्णे तत्र ततः काले प्राप्य मानुष्यमुत्तमम् । सुवर्णकोटिसहिते गृहे वै जायते द्विजः

അവിടത്തെ കാലം പൂർത്തിയായ ശേഷം അവൻ ഉത്തമമായ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ച്, സ്വർണ്ണകോടികളാൽ സമൃദ്ധമായ ഗൃഹത്തിൽ ദ്വിജനായി ജനിക്കുന്നു.

Verse 9

सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः सर्वलोकेषु पूजितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं राजसं सत्सु विश्रुतः

അവൻ സകല രോഗങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി, എല്ലായിടത്തും പൂജിക്കപ്പെടുന്നു; നൂറുവർഷത്തിലധികം ജീവിക്കുന്നു—രാജസ വൈഭവത്തോടെ, സജ്ജനന്മാരിൽ പ്രസിദ്ധനായി.

Verse 207

अध्यायः

ഇതി അധ്യായം സമാപ്തം.