Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 19
बहुभिर्यक्षरक्षोभिर्मायाचारिप्रचारिभिः । छन्दिता मम जानद्भिर्भावमन्तर्गतं हरौ
bahubhiryakṣarakṣobhirmāyācāripracāribhiḥ | chanditā mama jānadbhirbhāvamantargataṃ harau
അനവധി യക്ഷരാക്ഷസർ—മായാചാരത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് വഞ്ചന പ്രചരിപ്പിച്ച്—എന്നെ വഞ്ചിച്ചു; എങ്കിലും എന്റെ അന്തർഭാവം ഹരിയിലേയ്ക്ക് തന്നെ നിശ്ചലമാണെന്ന് അവർ നന്നായി അറിഞ്ഞിരുന്നു।
Unspecified in this verse (contextually within Mārkaṇḍeya’s narration in Adhyāya 194)
Scene: Illusionists—yakṣas and rākṣasas—cast deceptive appearances to mislead a devotee whose heart remains fixed on Hari; the scene contrasts dark sorcery with a steady inner light.
FAQs
Even when illusion and fear arise externally, steadfast inner devotion to Hari remains the true refuge.
This verse itself is narrative; the wider passage belongs to the Revā (Narmadā) sacred geography in the Revā Khaṇḍa.
No direct ritual is stated here; it sets the devotional context that later verses connect to worship and tīrtha practices.