Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 24
भयं च तेषां न भवेत्कदाचित्पठन्ति ये तात इदं द्विजाग्र्याः । सङ्ग्रामचौराग्निवने तथाब्धौ तेषां शिवस्त्राति न संशयोऽत्र
bhayaṃ ca teṣāṃ na bhavetkadācitpaṭhanti ye tāta idaṃ dvijāgryāḥ | saṅgrāmacaurāgnivane tathābdhau teṣāṃ śivastrāti na saṃśayo'tra
ഹേ താതാ! ദ്വിജശ്രേഷ്ഠർ ഈ പാഠം പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും ഭയം ഉണ്ടാകുകയില്ല. യുദ്ധത്തിൽ, കള്ളന്മാരുടെ ഇടയിൽ, അഗ്നിയിൽ, വനത്തിൽ, സമുദ്രത്തിലും—ശിവൻ തന്നെയാണ് അവരെ രക്ഷിക്കുന്നത്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
Narrator (contextual Purāṇic narration)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Listener: ‘tāta’ addressed to a dear interlocutor (contextual listener within Revākhaṇḍa narration)
Scene: A learned dvija recites a palm-leaf text while dangers loom—battlefield, thieves, wildfire, dense forest, and a stormy sea—yet an unseen Śiva-shield surrounds him, calming the chaos.
FAQs
Regular recitation anchored in faith invokes Śiva’s protective grace across worldly dangers.
No single tirtha is named; the verse belongs to the Revā-khaṇḍa milieu and emphasizes the stotra’s protective power.
Pāṭha (recitation) of the hymn is prescribed as the means to gain protection.