Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 18
त्वं शङ्करत्वं हि महेश्वरोऽसि प्रधानमग्र्यं त्वमसि प्रविष्टः । त्वं विष्णुरीशः प्रपितामहश्च त्वं सप्तजिह्वस्त्वमनन्तजिह्वः
tvaṃ śaṅkaratvaṃ hi maheśvaro'si pradhānamagryaṃ tvamasi praviṣṭaḥ | tvaṃ viṣṇurīśaḥ prapitāmahaśca tvaṃ saptajihvastvamanantajihvaḥ
നീ തന്നെയാണ് ശങ്കരൻ; നീ തന്നെയാണ് മഹേശ്വരൻ. ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രധാനം തത്ത്വത്തിൽ നീ തന്നെയാണ് പ്രവിഷ്ടൻ. നീ തന്നെയാണ് വിഷ്ണു, ഈശൻ, പ്രപിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാ). നീ തന്നെയാണ് സപ്തജിഹ്വ അഗ്നി; നീ തന്നെയാണ് അനന്തജിഹ്വൻ.
Likely Indra / Devas (continuing stuti); exact speaker not explicit in the snippet
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A cosmic identification tableau: Śiva is praised as Śaṅkara and Maheśvara, simultaneously appearing with hints of Viṣṇu and Brahmā, and as sacrificial fire with seven tongues expanding into infinite flames.
FAQs
The hymn teaches unity: the one Supreme appears as Śiva, Viṣṇu, Brahmā, and the sacrificial fire—one reality in many functions.
No specific tīrtha is mentioned; it is theological praise within the Revā Khaṇḍa.
Indirectly honors Agni and yajña imagery (seven tongues), encouraging worship through sacrificial and devotional frameworks.