Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 62
विचारयन्तौ सततं तिष्ठाते तौ दिवानिशम् । ततो ह्यावां प्रणामान्ते यमेन यममूर्तिना
vicārayantau satataṃ tiṣṭhāte tau divāniśam | tato hyāvāṃ praṇāmānte yamena yamamūrtinā
അവർ ഇരുവരും പകലും രാത്രിയും നിരന്തരം ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെയേ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ നമ്മുടെ പ്രണാമാന്തത്തിൽ യമൻ—യമസ്വരൂപനായി—ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.
Narrator in first-person dual (two travelers/observers within the story; exact identities not in snippet)
Scene: Two emissaries or petitioners stand in Yama’s assembly, deliberating day and night; after prostration, Yama—majestic, judicial, and awe-inspiring—addresses them in court-like grandeur.
FAQs
The ceaseless inquiry into deeds highlights vigilance of dharma and the seriousness of ethical living.
None; the setting remains Yama’s realm and its administrative process.
Only the act of praṇāma (prostration/salutation) is referenced, without a broader ritual injunction.