Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 5
महत्कथेयं वैशिष्टी कल्पादस्मात्परं तु या । लोकक्षयकरो घोर आसीत्कालः सुदारुणः
mahatkatheyaṃ vaiśiṣṭī kalpādasmātparaṃ tu yā | lokakṣayakaro ghora āsītkālaḥ sudāruṇaḥ
ഇത് മഹത്തായും വിശിഷ്ടവുമായ കഥയാണ്; ഇത് ഈ കല്പത്തിന് അപ്പുറമുള്ള മറ്റൊരു കല്പവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അപ്പോൾ ലോകക്ഷയം വരുത്തുന്ന ഭീകരവും അത്യന്തം ദാരുണവുമായ കാലം ഉണ്ടായി.
Mārkaṇḍeya
Listener: Sabhā audience
Scene: A visionary tableau of pralaya: darkened skies, turbulent waters or fiery winds, collapsing worlds; in contrast, the narrator-sage remains steady, holding the thread of tradition.
FAQs
Worldly existence is subject to cyclical dissolution; recognizing pralaya fosters vairāgya (dispassion) and commitment to lasting dharma.
No site is named in this verse; it introduces a cosmic backdrop that will contextualize the Narmadā-region’s sacred significance.
None; it signals the gravity of the forthcoming account.