शिवाश्रम-नित्यनैमित्तिककर्मविधिः / Śaiva Āśrama-Duties: Daily and Occasional Rites (Morning Purity & Bath Procedure)

Verse 1

कृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि शिवाश्रमनिषेविणाम् । शिवशास्त्रोदितं कर्म नित्यनैमित्तिकं तथा

കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭഗവൻ! ശിവാശ്രമം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ശിവശാസ്ത്രോക്തമായ നിത്യകർമ്മങ്ങളും നൈമിത്തികവിധികർമ്മങ്ങളും ദയവായി പറയുക।

Verse 2

उपमन्युरुवाच । प्रातरुत्थाय शयनाद्ध्यात्वा देवं सहाम्बया । विचार्य कार्यं निर्गच्छेद्गृहादभ्युदिते ऽरुणे

ഉപമന്യു പറഞ്ഞു—പ്രഭാതത്തിൽ ശയനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, അംബയോടുകൂടി ദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച്, അരുണോദയം വന്നപ്പോൾ ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടണം।

Verse 3

अबाधे विजने देशे कुर्यादावश्यकं ततः । कृत्वा शौचं विधानेन दंतधावनमाचरेत्

തടസ്സമില്ലാത്ത നിർജനസ്ഥലത്ത് ആദ്യം ആവശ്യമായ ക്രിയ നിർവഹിക്കണം. തുടർന്ന് വിധിപ്രകാരം ശൗചം ചെയ്ത് ദന്തധാവനം ആചരിക്കണം।

Verse 4

अलाभे दंतकाष्ठानामष्टम्यादिदिनेषु च । अपां द्वादशगण्डूषैः कुर्यादास्यविशोधनम्

ദന്തകാഷ്ഠം ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ, അഷ്ടമി മുതലായ വ്രതദിനങ്ങളിലും, വെള്ളം പന്ത്രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഗണ്ഡൂഷം ചെയ്ത് വായ് ശുദ്ധീകരിക്കണം।

Verse 5

आचम्य विधिवत्पश्चाद्वारुणं स्नानमाचरेत् । नद्यां वा देवखाते वा ह्रदे वाथ गृहे ऽपि वा

വിധിപ്രകാരം ആചമനം ചെയ്ത്, തുടർന്ന് വാരുണസ്നാനം ആചരിക്കണം. ഇത് നദിയിലോ, ദേവഖാതത്തിലോ, തടാകത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിലുമാകാം।

Verse 6

स्नानद्रव्याणि तत्तीरे स्थापयित्वा बहिर्मलम् । व्यापोह्य मृदमालिप्य स्नात्वा गोमयमालिपेत्

ആ പുണ്യജലത്തിന്റെ തീരത്ത് സ്നാനസാമഗ്രികൾ വെച്ച് ആദ്യം പുറം മലിനത നീക്കണം; പിന്നെ ശുദ്ധിമണ്ണ് പുരട്ടി സ്നാനം ചെയ്ത്, സ്നാനാനന്തരം പവിത്രതയ്ക്കായി ഗോമായം പുരട്ടണം।

Verse 7

स्नात्वा पुनः पुनर्वस्त्रं त्यक्त्वावाथ विशोध्य च । सुस्नातो नृपवद्भूयः शुद्धं वासो वसीत च

വീണ്ടും വീണ്ടും സ്നാനം ചെയ്ത് മലിനവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അതിനെ നന്നായി കഴുകി ശുദ്ധമാക്കണം. പിന്നെ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധനായി—രാജാവുപോലെ—വീണ്ടും ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിക്കണം।

Verse 8

मलस्नानं सुगंधाद्यैः स्नानं दन्तविशोधनम् । न कुर्याद्ब्रह्मचारी च तपस्वी विधवा तथा

ബ്രഹ്മചാരി, തപസ്വി, വിധവ—ഇവർ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാൽ ആഡംബരസ്നാനം ചെയ്യരുത്; ദന്തവിശോധനം എന്ന പേരിൽ അലങ്കാരസദൃശമായ അതിരുകടന്ന ശുചീകരണവും ചെയ്യരുത്।

Verse 9

सोपवीतश्शिखां बद्धा प्रविश्य च जलांतरम् । अवगाह्य समाचांतो जले न्यस्येत्त्रिमंडलम्

യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചു ശിഖ കെട്ടി ജലത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കണം. അവഗാഹനം ചെയ്ത് സമ്യക് ആചമനത്താൽ അന്തഃശുദ്ധനായി, അതേ ജലത്തിൽ ത്രിമണ്ഡലം (ത്രിപുണ്ഡ്രചിഹ്നം) ന്യാസം ചെയ്യണം—ശിവപൂജയ്ക്കായി ക്രമവിധിയോടെ।

Verse 10

सौम्ये मग्नः पुनर्मंत्रं जपेच्छक्त्या शिवं स्मरेत् । उत्थायाचम्य तेनैव स्वात्मानमभिषेचयेत्

ശുഭജലത്തിൽ മുങ്ങി, വീണ്ടും പൂർണ്ണശക്തിയോടെ മന്ത്രജപം ചെയ്ത് ശിവനെ സ്മരിക്കണം. ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ആചമനം ചെയ്ത്, അതേ ജലത്താൽ സ്വയം അഭിഷേകം ചെയ്ത് ശുദ്ധിയാർജിക്കണം.

Verse 11

गोशृंगेण सदर्भेण पालाशेन दलेन वा । पाद्मेन वाथ पाणिभ्यां पञ्चकृत्वस्त्रिरेव वा

പശുവിന്റെ കൊമ്പ്, പവിത്ര ദർഭ, പാലാശ ഇല, പദ്മം അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കൈകൾ—ഇവകൊണ്ട് പ്രോക്ഷണം/അർപ്പണം ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യണം; അഞ്ചുതവണ, അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് മൂന്നുതവണ.

Verse 12

उद्यानादौ गृहे चैव वर्धन्या कलशेन वा । अवगाहनकाले ऽद्भिर्मंत्रितैरभिषेचयेत्

ഉദ്യാനത്തിലോ വീട്ടിലോ, തളിക്കുന്ന പാത്രം അല്ലെങ്കിൽ കലശം ഉപയോഗിച്ച്—അവഗാഹന സമയത്ത് മന്ത്രസംസ്കൃത ജലത്തോടെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

Verse 13

अथ चेद्वारुणं कर्तुमशक्तः शुद्धवाससा । आर्द्रेण शोधयेद्देहमापादतलमस्तकम्

വാരുണശുദ്ധി ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തപക്ഷം, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ചു, നനഞ്ഞ തുണിയാൽ പാദതലത്തിൽ നിന്ന് മസ്തകം വരെ ദേഹം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

Verse 14

आग्नेयं वाथ वा मांत्रं कुर्यात्स्नानं शिवेन वा । शिवचिंतापरं स्नानं युक्तस्यात्मीयमुच्यते

അഗ്നേയ മന്ത്രത്താലോ ശിവമന്ത്രത്താലോ മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്യാം. എന്നാൽ ശിവചിന്തയിൽ ലീനമായി ചെയ്യുന്ന സ്നാനമാണ് നിയന്ത്രിത സാധകനു യഥാർത്ഥ ‘ആത്മീയ’ (അന്തരംഗ) സ്നാനം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.

Verse 15

स्वसूत्रोक्तविधानेन मंत्राचमनपूर्वकम् । आचरेद्ब्रह्मयज्ञांतं कृत्वा देवादितर्पणम्

സ്വഗൃഹ്യസൂത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധിപ്രകാരം, മന്ത്രസഹിത ആചമനം ചെയ്ത് ആരംഭിച്ച് ബ്രഹ്മയജ്ഞം അനുഷ്ഠിക്കണം; അത് പൂർത്തിയാക്കി ദേവന്മാർ മുതലായവർക്കു തർപ്പണം അർപ്പിക്കണം.

Verse 16

मंडलस्थं महादेवं ध्यात्वाभ्यर्च्य यथाविधि । दद्यादर्घ्यं ततस्तस्मै शिवायादित्यरूपिणे

സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ അധിഷ്ഠിതനായ മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച് വിധിപ്രകാരം ആരാധിച്ച ശേഷം, ആദിത്യരൂപിയായ ശിവനു അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം; അവൻ സർവ്വത്തെയും പ്രകാശിപ്പിച്ച് മംഗളം നൽകുന്നു।

Verse 17

अथ वैतत्स्वसूत्रोक्तं कृत्वा हस्तौ विशोधयेत् । करन्यासं ततः कृत्वा सकलीकृतविग्रहः

അതിനുശേഷം സ്വന്തം സൂത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധി നിർവഹിച്ചു കൈകൾ ശുദ്ധീകരിക്കണം. പിന്നെ കരന്യാസം ചെയ്ത്, മന്ത്രന്യാസംകൊണ്ട് ദേഹത്തെ ‘സകലീകൃതം’ ആക്കിയ ഉപാസകൻ അടുത്ത ക്രിയയിലേക്ക് കടക്കണം।

Verse 18

वामहस्तगतांभोभिर्गंधसिद्धार्थकान्वितैः । कुशपुंजेन वाभ्युक्ष्य मूलमंत्रसमन्वितैः

ഇടങ്കയ്യിൽ പിടിച്ച ജലത്തിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും വെളുത്ത കടുകും ചേർത്ത്, കുശക്കൂട്ടംകൊണ്ട് ശിവന്റെ മൂലമന്ത്രസഹിതം പൂജാസ്ഥലം/ആധാരം പ്രോക്ഷണം ചെയ്യണം।

Verse 19

आपोहिष्ठादिभिर्मन्त्रैः शेषमाघ्राय वै जलम् । वामनासापुटेनैव देवं संभावयेत्सितम्

“ആപോ ഹി ഷ്ഠാ…” തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങളാൽ ശേഷിച്ച ജലം മൃദുവായി ശ്വസിച്ച്, ഇടത് നാസാപുടംകൊണ്ടു മാത്രം ശുഭ്രപ്രഭമായ ശിവദേവനെ സ്ഥിരമായി ആവാഹിച്ച് ധ്യാനിക്കണം।

Verse 20

अर्घमादाय देहस्थं सव्यनासापुटेन च । कृष्णवर्णेन बाह्यस्थं भावयेच्च शिलागतम्

ദേഹത്തിനുള്ളിലെ അർഘ്യം എടുത്ത് ഇടത് നാസാപുടം വഴി പുറത്തേക്ക് വിടുക; അത് ബാഹ്യമായി പ്രകടമായി—കൃഷ്ണവർണ്ണമായി—പവിത്ര ശിലാസ്ഥ ശിവലിംഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതായി ധ്യാനിക്കണം।

Verse 21

तर्पयेदथ देवेभ्य ऋषिभिश्च विशेषतः । भूतेभ्यश्च पितृभ्यश्च दद्यादर्घ्यं यथाविधि

അതിനുശേഷം വിധിപ്രകാരം ദേവന്മാർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഋഷിമാർക്കും തർപ്പണം നടത്തണം; കൂടാതെ ഭൂത-പ്രാണികൾക്കും പിതൃകൾക്കും യഥാവിധി അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

Verse 22

रक्तचंदनतोयेन हस्तमात्रेण मंडलम् । सुवृत्तं कल्पयेद्भूमौ रक्तचूर्णाद्यलंकृतम्

ചുവന്ന ചന്ദനമിശ്രിതമായ ജലത്തോടെ ഭൂമിയിൽ കൈമാത്ര അളവിൽ പൂർണ്ണവൃത്തമായ മണ്ഡലം വരച്ച്, ചുവന്ന ചൂർണം മുതലായവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം।

Verse 23

तत्र संपूजयेद्भानुं स्वकीयावरणैः सह । स्वखोल्कायेति मंत्रेण सांगतस्सुखसिद्धये

അവിടെ ഭാനുവിനെ (സൂര്യനെ) അവന്റെ സ്വന്തം ആവരണദേവതകളോടുകൂടി വിധിപൂർവ്വം സമ്പൂജിക്കണം; ‘സ്വഖോൽകായ’ മന്ത്രത്തോടെ അങ്ങസഹിതമായി ചെയ്ത് സുഖവും സിദ്ധിയും നേടണം।

Verse 24

पुनश्च मंडलं कृत्वा तदंगैः परिपूज्य च । तत्र स्थाप्य हेमपात्रं मागधप्रस्थसंमितम्

വീണ്ടും മണ്ഡലം വരച്ച് അതിന്റെ അങ്ങുകളോടുകൂടി യഥാവിധി പൂജിച്ച്, അവിടെ മാഗധ-പ്രസ്ഥ അളവിനൊത്ത സ്വർണ്ണപാത്രം സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 25

पूरयेद्गंधतोयेन रक्तचंदनयोगिना । रक्तपुष्पैस्तिलैश्चैव कुशाक्षतसमन्वितैः

സുഗന്ധജലത്തിൽ ചുവന്ന ചന്ദനം ചേർത്ത് ആ പാത്രം നിറയ്ക്കണം; ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങൾ, എള്ള്, കുശ, അക്ഷത എന്നിവയോടുകൂടി അർപ്പിക്കണം।

Verse 26

दूर्वापामार्गगव्यैश्च केवलेन जलेन वा । जानुभ्यां धरणीं गत्वा नत्वा देवं च मंडले

ദൂർവ, അപാമാർഗം, ഗോ-ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടോ—അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധജലം മാത്രം കൊണ്ടോ—ഇരുകാൽമുട്ടുകളാൽ ഭൂമിയിലിറങ്ങി, പ്രതിഷ്ഠിത മണ്ഡലത്തിൽ ദേവനെ നമസ്കരിച്ചു വന്ദിക്കണം।

Verse 27

कृत्वा शिरसि तत्पात्रं दद्यादर्घ्यं शिवाय तत् । अथवांजलिना तोयं सदर्भं मूलविद्यया

ആ പാത്രം ഭക്തിയോടെ ശിരസ്സിൽ വച്ച്, ആ അർഘ്യം ശ്രീശിവനു അർപ്പിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ കൈകൂപ്പി ജലം എടുത്ത്, പവിത്ര ദർഭയോടുകൂടെ, മൂലമന്ത്രം ചൊല്ലി സംസ്കരിച്ച് സമർപ്പിക്കണം।

Verse 28

उत्क्षिपेदम्बरस्थाय शिवायादित्यमूर्तये । कृत्वा पुनः करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

ആദ്യം കൈകൾ ശുദ്ധീകരിച്ച്, പിന്നെ വീണ്ടും കരന്യാസം ചെയ്ത്, ആകാശസ്ഥനായ ആദിത്യരൂപം ധരിച്ച ശ്രീശിവനു മേലോട്ടു അർപ്പിക്കണം।

Verse 29

बुद्ध्वेशानादिसद्यांतं पञ्चब्रह्ममयं शिवम् । गृहीत्वा भसितं मन्त्रैर्विमृज्याङ्गानि संस्पृशेत्

ഈശാനത്തിൽ നിന്ന് സദ്യോജാതം വരെ പഞ്ചബ്രഹ്മമയനായ ശിവനെന്ന് ബോധിച്ച്, പവിത്ര ഭസ്മം മന്ത്രങ്ങളോടെ എടുത്ത്, അവയവങ്ങളിൽ പുരട്ടി ഉരച്ച് സ്പർശിച്ച് ദേഹം പാവനമാക്കണം।

Verse 30

या दिनांतैश्शिरोवक्त्रहृद्गुह्यचरणान्क्रमात् । ततो मूलेन सर्वांगमालभ्य वसनान्तरम्

ദിവസാന്ത്യത്തിൽ ക്രമമായി ശിരസ്സിൽ, മുഖത്ത്, ഹൃദയത്തിൽ, ഗുഹ്യസ്ഥാനത്ത്, പാദങ്ങളിൽ പവിത്രഭസ്മം ലേപിക്കണം. തുടർന്ന് മൂലമന്ത്രത്തോടെ സർവ്വാംഗം സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ച് ശേഷം പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കണം.

Verse 31

परिधाय द्विराचम्य प्रोक्ष्यैकादशमन्त्रितैः । जलैराच्छाद्य वासो ऽयद्द्विराचम्य शिवं स्मरेत्

വസ്ത്രം ധരിച്ചു രണ്ടുതവണ ആചമനം ചെയ്യണം. പിന്നെ ഏകാദശ മന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിമന്ത്രിതമായ ജലത്തോടെ പ്രോക്ഷണം ചെയ്ത്, അതേ ജലത്താൽ വസ്ത്രം ആച്ഛാദനം ചെയ്ത് ശുദ്ധീകരിക്കണം; വീണ്ടും രണ്ടുതവണ ആചമനം ചെയ്ത് ഭഗവാൻ ശിവനെ സ്മരിക്കണം.

Verse 32

पुनर्न्यस्तकरो मन्त्री त्रिपुंड्रं भस्मना लिखेत् । अवक्रमाय तं व्यक्तं ललाटे गन्धवारिणा

അതിനുശേഷം മന്ത്രജ്ഞനായ ഭക്തൻ കൈകൾ വീണ്ടും വിധിപൂർവ്വം സ്ഥാപിച്ച് പവിത്ര ഭസ്മംകൊണ്ട് ത്രിപുണ്ഡ്രം വരയ്ക്കണം. പിന്നെ സുഗന്ധജലത്തോടെ നെറ്റിയിൽ അത് വ്യക്തവും സുന്ദരവുമായിട്ട് മുദ്രപ്പെടുത്തണം.

Verse 33

वृत्तं वा चतुरस्रं वा बिन्दुमर्धेन्दुमेव वा । ललाटे यादृशं पुण्ड्रं लिखितं भस्मना पुनः

അത് വൃത്തമാകട്ടെ, ചതുരസ്രമാകട്ടെ, ബിന്ദുവാകട്ടെ, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയാകട്ടെ—നെറ്റിയിൽ ഭസ്മംകൊണ്ട് വീണ്ടും ഏത് രൂപത്തിൽ പുണ്ഡ്രം വരയ്ക്കപ്പെടുന്നുവോ, അതേ ഭക്തനു ശുഭപുണ്ഡ്രമെന്നു അറിയണം.

Verse 34

तादृशं भुजयोर्मूर्ध्नि स्तनयोरंतरे लिखेत् । सर्वांगोद्धूलनं चैव न समानं त्रिपुण्ड्रकैः

അതേവിധത്തിലുള്ള ചിഹ്നം ഇരുകൈകളിലും, ശിരസ്സിലും, സ്തനങ്ങൾക്കിടയിലെ സ്ഥലത്തും വരയ്ക്കണം. ശരീരമൊട്ടാകെ ഭസ്മം തേച്ചാലും ത്രിപുണ്ഡ്രചിഹ്നങ്ങളുടെ മഹിമയ്ക്ക് തുല്യമല്ല.

Verse 35

तस्मात्त्रिपुण्ड्रमेवैकं लिखेदुद्धूलनं विना । रुद्राक्षान्धारयेद्मूर्ध्नि कंठे श्रोते करे तथा

അതുകൊണ്ട് മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും ഭസ്മം തേച്ചില്ലെങ്കിലും ത്രിപുണ്ഡ്രം മാത്രം വരയ്ക്കണം. കൂടാതെ രുദ്രാക്ഷമണികൾ ധരിക്കണം—ശിരസ്സിൽ, കഴുത്തിൽ, ചെവികളിൽ, കൈകളിലും.

Verse 36

सुवर्णवर्णमच्छिन्नं शुभं नान्यैर्धृतं शुभम् । विप्रादीनां क्रमाच्छ्रेष्ठं पीतं रक्तमथासितम्

ആ അടയാളം സ്വർണ്ണവർണ്ണമായും, മുറിവില്ലാത്തതായും, മംഗളകരമായും ഇരിക്കണം; അത്തരം മംഗളചിഹ്നം മറ്റുള്ളവർ ധരിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണാദി വർണങ്ങൾക്ക് ക്രമമായി ശ്രേഷ്ഠ വർണ്ണങ്ങൾ—മഞ്ഞ, തുടർന്ന് ചുവപ്പ്, തുടർന്ന് കറുപ്പ്.

Verse 37

तदलाभे यथालाभं धारणीयमदूषितम् । तत्रापि नोत्तरं नीचैर्धार्यं नीचमथोत्तरैः

അത് (ഉത്തമാചാരം/വസ്തു) ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ലഭിക്കുന്നതിൽ ശുദ്ധവും ദോഷരഹിതവും ആയതേ ധരിക്കണം. എന്നിരുന്നാലും താഴ്ന്ന അർഹതയുള്ളവർ ഉന്നതനിയമം സ്വീകരിക്കരുത്; ഉന്നത അർഹതയുള്ളവർ ഹീനമായത് സ്വീകരിക്കരുത്.

Verse 38

नाशुचिर्धारयेदक्षं सदा कालेषु धारयेत् । इत्थं त्रिसंध्यमथवा द्विसंध्यं सकृदेव वा

അശുചിയായിരിക്കുമ്പോൾ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കരുത്; യോജ്യമായ സമയങ്ങളിൽ തന്നെ എപ്പോഴും ധരിക്കണം. ഇങ്ങനെ ത്രിസന്ധ്യകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിസന്ധ്യകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും (ധരിക്കാം)।

Verse 39

कृत्वा स्नानादिकं शक्त्या पूजयेत्परमेश्वरम् । प्रजास्थानं समासाद्य बद्ध्वा रुचिरमासनम्

ശക്തിയനുസരിച്ച് സ്നാനാദി ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് പരമേശ്വരൻ (ശിവൻ)നെ പൂജിക്കണം. തുടർന്ന് കർമസ്ഥലത്തെത്തി ശുദ്ധവും മനോഹരവും ആയ ആസനം ഒരുക്കണം.

Verse 40

ध्यायेद्देवं च देवीं च प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः । श्वेतादीन्नकुलीशांतांस्तच्छिष्यान्प्रणमेद्गुरुम्

കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ മുഖം തിരിച്ച് ദേവനെയും ദേവിയെയും ധ്യാനിക്കണം. തുടർന്ന് ഗുരുവിനെയും, ശ്വേത മുതൽ നകുലീശ വരെ ഉള്ള പരമ്പരയെയും അവരുടെ ശിഷ്യരെയും പ്രണാമം ചെയ്യണം.

Verse 41

पुनर्देवं शिवं नत्वा ततो नामाष्टकं जपेत् । शिवो महेश्वरश्चैव रुद्रो विष्णुः पितामहः

വീണ്ടും ദേവാധിദേവനായ ശിവനെ നമസ്കരിച്ചു, തുടർന്ന് അവന്റെ നാമാഷ്ടകം ജപിക്കണം— “ശിവൻ, മഹേശ്വരൻ, രുദ്രൻ, വിഷ്ണു, പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) …”

Verse 42

संसारवैद्यस्सर्वज्ञः परमात्मेति चाष्टकम् । अथवा शिवमेवैकं जपित्वैकादशाधिकम्

“സംസാരവൈദ്യൻ, സർവ്വജ്ഞൻ, പരമാത്മാവ്” എന്നിങ്ങനെ അഷ്ടകം ജപിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ “ശിവ” എന്ന ഏക നാമം പതിനൊന്ന് പ്രാവശ്യം (കൂടുതലായും) ജപിക്കാം.

Verse 43

प्रकुर्वीत करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

ആദ്യം കൈകളുടെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, തുടർന്ന് കരന്യാസം— കൈകളിൽ മന്ത്രശക്തി വിന്യസിക്കൽ— ചെയ്യണം.