Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 19
मन्त्रसिद्ध्यर्थं गुरुपूजा–आज्ञा–पौरश्चर्यविधिः / Guru-Authorization, Offerings, and Puraścaraṇa for Mantra-Siddhi
यः पुरश्चरणं कृत्वा नित्यजापी भवेत्पुनः । तस्य नास्ति समो लोके स सिद्धः सिद्धदो भवेत् । स्नानं कृत्वा शुचौ देशे बद्ध्वा रुचिरमानसम् । त्वया मां हृदि संचिंत्य संचिंत्य स्वगुरुं ततः
yaḥ puraścaraṇaṃ kṛtvā nityajāpī bhavetpunaḥ | tasya nāsti samo loke sa siddhaḥ siddhado bhavet | snānaṃ kṛtvā śucau deśe baddhvā ruciramānasam | tvayā māṃ hṛdi saṃciṃtya saṃciṃtya svaguruṃ tataḥ
പുരശ്ചരണം ചെയ്തു പിന്നെയും നിത്യജപിയായി നിലകൊള്ളുന്നവന് ലോകത്തിൽ സമൻ ഇല്ല; അവൻ സിദ്ധനായി മറ്റുള്ളവർക്ക് സിദ്ധി നൽകുന്നവനുമാകും. സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു, മനസ്സിനെ നിർമ്മലവും സ്ഥിരവുമാക്കി, ആദ്യം ഹൃദയത്തിൽ എന്നെ ധ്യാനിക്ക; തുടർന്ന് സ്വന്തം ഗുരുവിനെയും ധ്യാനിക്ക.
Lord Shiva
Tattva Level: pati
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Significance: Highlights the fruit of puraścaraṇa: mantra-siddhi culminating in siddhatva and the capacity to confer spiritual benefit (siddhi/śakti) to others—an ideal of the empowered guru-sādhaka.
Role: teaching
FAQs
It teaches that disciplined mantra practice (puraścaraṇa) ripens into constant japa, which purifies the bound soul (paśu) and makes it fit for Shiva’s grace (Pati-anugraha), resulting in inner perfection and the capacity to uplift others.
The verse points to Saguna-upāsanā becoming internalized: after outer purity and japa, the devotee meditates on Shiva within the heart—an inward linga of consciousness—showing how ritual worship matures into contemplative union with Shiva.
Bathe (snāna), sit in a pure place, steady the mind, perform mantra-japa as part of puraścaraṇa, meditate on Shiva in the heart, and then contemplate the Guru—affirming the Guru as the channel of mantra and Shaiva initiation.