
Agni as the bountiful, ṛta-sustaining fire who makes the sacrifice auspicious and protects the rite
Agni
Bright propitiatory and protective—an opening-fire (Agneya) confidence that turns praise into safeguarding power
R̥ṣi not provided in input; these Agni verses commonly circulate across multiple RV families in Sāmavedic selection with emphasis on ritual utility rather than explicit lineage in this excerpt.
ഈ ദശതിയിൽ അഗ്നിയെ ഋതാവാൻ—പവിത്രക്രമത്തിന്റെ ധാരകൻ—എന്ന നിലയിൽ യാഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നു. അവന്റെ ശുക്ര-ശോചിഷ് (പ്രകാശമയ ജ്വാല)യും ബൃഹത് മഹിമയും പുകഴ്ത്തി, ഹവിസ്, ദാനം, യാഗം, സ്തുതി എന്നിവ എല്ലാം ഭദ്ര/ശിവമാകട്ടെ എന്ന മംഗളവാക്യങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് യാഗത്തെ ‘മുദ്രപ്പെടുത്തുന്ന’ ഭാവം കാണുന്നു. അഗ്നി വിശ്പതി—ഗൃഹത്തിന്റെയും വേദിയുടെയും അധിപതിയും കാവലാളനും—എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ശരിയായി ജ്വലിപ്പിച്ച് ആഹ്വാനിക്കുമ്പോൾ രക്ഷസ്സിനെയും വൈരശക്തികളെയും അകറ്റി യാഗസ്ഥലത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. നിയന്ത്രിതമായ സ്തുതിയോടെ ഉപസ്തുതമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഋത്വിജന്മാർ മുഖേന അഗ്നി ഋതത്തെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും, അധ്വരത്തെ ഭദ്രമാക്കുകയും, അർപ്പണങ്ങൾക്കും സ്തോത്രങ്ങൾക്കും അനുകൂലത നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
Mantra 1
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे उपस्तुतासो अग्नये
അത്യുദാരനായ, ഋതാവൻ (ഋതധാരകൻ), മഹത്തായ ശുക്രശോചിസ് (ദീപ്തതേജസ്സുള്ള) അഗ്നിക്കായി പാടുവിൻ; സമീപം നിന്നു സ്തുതിയോടെ ഉപസ്തുത ഭക്തരായി (പാടുവിൻ).
Mantra 2
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः यस्य त्वं सख्यमाविथ
ഹേ അഗ്നേ! നീ നിന്റെ ഊതികളാൽ (സഹായങ്ങളാൽ) ആരെ അനുഗ്രഹിച്ചുവോ, അവൻ സുവീര സന്താനസമൃദ്ധനായി, വാജകർമ്മങ്ങളാൽ (വിജയം നൽകുന്ന കർമ്മങ്ങളാൽ) എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അതിക്രമിക്കുന്നു; അവനേ നീ സഖ്യം (മൈത്രി) നൽകി സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
Mantra 3
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे देवत्रा हव्यमूहिषे
അവനെ—സ്വർണ്ണതേജസ്സുള്ളവനെ (സ്വർണരം)—ദേവന്മാർ ഉന്നതഘോഷസ്തുതിയാൽ സ്ഥാപിച്ചു; മരുതുകളോടു ചേർന്ന ദിവ്യനായ (അഗ്നി)യെ; കാരണം നീ ദേവത്രാ ഹവ്യം വഹിക്കുന്നവൻ (ഹവ്യമൂഹിഷേ) ആകുന്നു.
Mantra 4
मा नो हृणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एशः यः सुहोता स्वध्वरः
ഹേ വസു (കല്യാണകര) അതിഥിയായ അഗ്നേ! ഞങ്ങളോടു കോപിക്കരുതേ; കാരണം ഈ പുരുപ്രശസ്ത (വളരെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട) ഏഷഃ—സുഹോതാ, സ്വധ്വര (സുസംവിധാനമായ യജ്ഞത്തിന്റെ നിർവാഹകൻ) ആകുന്നു.
Mantra 5
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः भद्रा उत प्रशस्तयः
ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട അഗ്നി ഞങ്ങൾക്ക് ഭദ്രനായിരിക്കട്ടെ; ഹേ സുഭഗനേ, ഭദ്രമായിരിക്കട്ടെ ദാനം; ഭദ്രമായിരിക്കട്ടെ അധ്വര (യജ്ഞം); ഭദ്രമായിരിക്കട്ടെ പ്രശസ്തികൾ (സ്തുതികൾ) കൂടെ.
Mantra 6
यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
ഹേ യജിഷ്ഠ, നിന്നെയാണു ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നത്—ദേവൻ, ദേവന്മാരിൽ ഹോതൃ, അമർത്ത്യൻ; ഈ യജ്ഞത്തിന് സുക്രതു (സുകാര്യ-ശക്തിയുള്ളവൻ).
Mantra 7
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं चिदत्रिणम् मन्युं जनस्य दूढ्यम्
ഹേ അഗ്നി, ആ ദ്യുമ്ന (തേജസ്സായ യശസ്) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക—അത് സദനത്തിൽ ജയിയായി, ഏതൊരു അത്രിണ് (ഭക്ഷക ശത്രു)നെയും ജനങ്ങളുടെ ദൂഢ്യ (ദമനകാരി) മന്യു (ക്രോധം)വെയും ജയിക്കുന്നു.
Mantra 8
यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशे विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति
വാസസ്ഥാനത്തിന്റെ അധിപൻ (വിശ്പതി) തീക്ഷ്ണജ്വാലയോടെ, സുപ്രീതനായി മനുഷ്യരുടെ ജനസമൂഹത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി സർവ്വഥാ രാക്ഷസങ്ങളെ പ്രതിഹതപ്പെടുത്തി അകറ്റുന്നു.
It teaches that when Agni is properly praised and invoked, he upholds ṛta (right ritual order), makes the sacrifice auspicious, and protects the rite from obstruction.
Because the verses function as ritual affirmations: they declare the oblation, the gift, the adhvara (sacrifice), and the praises as ritually ‘propitious,’ ensuring correctness and success.
In Vedic ritual language, rakṣas are forces that disrupt sacrifice. A well-kindled, well-pleased Agni—established as viśpati (guardian)—is said to prevent such disturbances.