Sukta 81

Mantra 1

य इमा विश्वा भुवनानि जुह्वदृषिर्होता न्यसीदत्पिता नः । स आशिषा द्रविणमिच्छमानः प्रथमच्छदवराँ आ विवेश ॥

ഈ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളെയും യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിക്കുന്നവൻ—ഋഷി, ഹോതാ—അവൻ നമ്മുടെ പിതാവായി നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നിരിക്കുന്നു. ആശീർവാദശക്തിയാൽ ദ്രവിണം—സമൃദ്ധി—ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ ആദ്യം താഴ്ന്ന ലോകങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; അവയെ മറച്ച്, ആഴങ്ങളിൽ സൃഷ്ടികർമ്മത്തിന്റെ അടിത്തറ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 2

किं स्विदासीदधिष्ठानमारम्भणं कतमत्स्वित्कथासीत् । यतो भूमिं जनयन्विश्वकर्मा वि द्यामौर्णोन्महिना विश्वचक्षाः ॥

സത്യത്തിൽ ആധാരം എന്തായിരുന്നു, താങ്ങ് എന്തായിരുന്നു, അത് എങ്ങനെയായിരുന്നു? ഭൂമിയെ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിശ്വകർമ്മാ—എല്ലായിടത്തും കാണുന്നവൻ—തന്റെ മഹിമാശക്തിയാൽ ദ്യൗ (ആകാശം) നെ ചുറ്റും പൊതിഞ്ഞത് എവിടെ നിന്നാണ്?

Mantra 3

विश्वतश्चक्षुरुत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुरुत विश्वतस्पात् । सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर्द्यावाभूमी जनयन्देव एकः ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കണ്ണുകളുള്ളവൻ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മുഖമുള്ളവൻ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഭുജങ്ങളുള്ളവൻ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പാദങ്ങളുള്ളവൻ—ആ ഏകദേവൻ, ദ്യാവാ-ഭൂമിയെ ജനിപ്പിച്ച്, തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ശ്വാസമായി നിറയ്ക്കുകയും, തന്റെ പതത്രങ്ങൾ (ശക്തിയുടെ ചിറകുകൾ) കൊണ്ടു ലോകങ്ങളെ ചലനത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । मनीषिणो मनसा पृच्छतेदु तद्यदध्यतिष्ठद्भुवनानि धारयन् ॥

ഏതു വനം (മരദ്രവ്യം) ആയിരുന്നു? ഏതു വൃക്ഷമായിരുന്നു—അതിൽ നിന്നാണ് ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ കൊത്തി രൂപപ്പെടുത്തിയത്? മനീഷികൾ മനസ്സിൽ ആ രഹസ്യം ചോദിക്കുന്നു—എല്ലാ ഭുവനങ്ങൾക്കും മീതെ നിലകൊണ്ട് അവയെ ധരിച്ചിരുന്നതെന്ത്?

Mantra 5

या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्नुतेमा । शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥

ഹേ വിശ്വകർമ്മൻ, നിന്റെ പരമ ധാമങ്ങൾ—ഏറ്റവും ഉയർന്നതും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നതും, മദ്ധ്യമവും—എന്തൊക്കെയോ, അവയെ സ്വധാവൻ (സ്വയം-ശക്തിയുള്ളവനേ) നീ ഹവിഷിൽ സഹചാരികൾക്ക് പഠിപ്പിക്ക. നീ തന്നേ യജ്ഞം ചെയ്‌വിൻ; നിന്റെ തനു (പ്രകട സ്വരൂപം) വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഞങ്ങളിലേ പ്രവർത്തി സിദ്ധിക്കട്ടെ.

Mantra 6

विश्वकर्मन्हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीमुत द्याम् । मुह्यन्त्वन्ये अभितो जनास इहास्माकं मघवा सूरिरस्तु ॥

ഹേ വിശ്വകർമൻ! ഹവിഷാൽ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നീ സ്വയം പൃഥിവിയെയും ദ്യൗവിനെയും (ആകാശത്തെയും) യജിക്ക. ചുറ്റുമുള്ള മറ്റു ജനങ്ങൾ മോഹത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയട്ടെ; ഇവിടെ നമ്മുടെ മഘവാ—സമൃദ്ധി നൽകുന്ന ദാതാവ്—സൂരി (പ്രകാശിത നേതാവ്) ആയി സ്ഥിരനാകട്ടെ.

Mantra 7

वाचस्पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे अद्या हुवेम । स नो विश्वानि हवनानि जोषद्विश्वशम्भूरवसे साधुकर्मा ॥

ഇന്ന് ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി (വാജ)യിൽ സഹായത്തിനായി, വാചസ്പതി വിശ്വകർമനെ—മനസ്സാൽ വേഗം പ്രേരിതനായവനെ—ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. വിശ്വശംഭൂ—സർവ്വമംഗളകാരി—സാധുകർമാ, നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി, നമ്മുടെ എല്ലാ ഹവനങ്ങളെയും/ആഹ്വാനങ്ങളെയും പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.