Sukta 115

Mantra 1

चित्र इच्छिशोस्तरुणस्य वक्षथो न यो मातरावप्येति धातवे । अनूधा यदि जीजनदधा च नु ववक्ष सद्यो महि दूत्यं चरन् ॥

യുവ ശിശുവിന്റെ വളർച്ച അത്യന്തം ചിത്ര (അദ്ഭുത)മാണ്—സ്ഥാപനത്തിനായി അവൻ രണ്ടു മാതാക്കളെയും പോലും അതിക്രമിക്കുന്നു. അവൻ പഥങ്ങളിൽ പ്രജ്വലിതനാകുമ്പോൾ, ഉടൻ തന്നെ മഹത്തായ ദൂത്യം വഹിച്ച്—ദൂതനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अग्निर्ह नाम धायि दन्नपस्तमः सं यो वना युवते भस्मना दता । अभिप्रमुरा जुह्वा स्वध्वर इनो न प्रोथमानो यवसे वृषा ॥

അഗ്നി നാമത്താൽ തന്നെ സ്ഥാപിതൻ—ദാതാവ്, കർമ്മങ്ങളിൽ അത്യന്തം ശക്തൻ; വനങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിച്ച് അവയെ ഭസ്മമാക്കി ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ. സുസംസ്കൃത യജ്ഞത്തിൽ ജുഹൂ (ഹവിഷ്-കരണ്ടി)കൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പോകുന്നു; വിശാലമായി പടരുന്ന പ്രബലശക്തിപോലെ, പോഷണത്തിനായുള്ള വൃഷഭനെപ്പോലെ.

Mantra 3

तं वो विं न द्रुषदं देवमन्धस इन्दुं प्रोथन्तं प्रवपन्तमर्णवम् । आसा वह्निं न शोचिषा विरप्शिनं महिव्रतं न सरजन्तमध्वनः ॥

നിങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ അവനെ അന്വേഷിക്കുന്നു—ദൃഢാസനനായ ദേവനെ; സോമരസം (ഇന്ദു) വീർത്ത് ഉയർന്ന് സമുദ്രംപോലെ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നവനെ. ജ്വാലയോടെ വഹിക്കുന്ന വാഹ്നിപോലെ, ദൂരവ്യാപിയായ ശക്തിയുള്ളവൻ; മഹാവ്രതൻപോലെ പഥത്തിൽ അമർത്തി മുന്നേറുന്നവൻ, വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നു.

Mantra 4

वि यस्य ते ज्रयसानस्याजर धक्षोर्न वाताः परि सन्त्यच्युताः । आ रण्वासो युयुधयो न सत्वनं त्रितं नशन्त प्र शिषन्त इष्टये ॥

നിന്റെ അജര ജ്വാല വേഗത്തിലേക്ക് പ്രേരിതമാകുമ്പോൾ, കാറ്റുകളെന്നപോലെ അവ അതിന്റെ ചുറ്റും അചഞ്ചലമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആനന്ദമയ ശക്തികൾ യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ ദുർഗം (സത്വനം) എത്തുന്നു; ത്രിതനെപ്പോലെ അവർ മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പോകുന്നു, ഇഷ്ടി (ആഗ്രഹിത അർപ്പണം)യുടെ സിദ്ധിക്കായി സ്വയം ശിക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 5

स इदग्निः कण्वतमः कण्वसखार्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । अग्निः पातु गृणतो अग्निः सूरीनग्निर्ददातु तेषामवो नः ॥

ഇവൻ തന്നെയാണ് അഗ്നി—കണ്വന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, കണ്വരുടെ സഖാവ്, ആര്യൻ (ഉദാത്തൻ); പുറമെയും ഉള്ളിലുമുള്ള തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവൻ. അഗ്നി സ്തുതിക്കുന്നവനെ കാക്കട്ടെ; അഗ്നി സൂരിമാരെ (ദർശി-നേതാക്കൾ) കാക്കട്ടെ; അഗ്നി ഞങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അവഃ (കൃപ/ആശ്രയം) നല്കട്ടെ.

Mantra 6

वाजिन्तमाय सह्यसे सुपित्र्य तृषु च्यवानो अनु जातवेदसे । अनुद्रे चिद्यो धृषता वरं सते महिन्तमाय धन्वनेदविष्यते ॥

അത്യന്തം ബലവാനായ, ജയശീലമായ ശക്തിക്കായി—ഓ സുപിത്ര്യ അഗ്നി (ശുഭവും തേജസ്സും നിറഞ്ഞ വംശജനേ)—തൃഷ്ണകളിൽ (അന്തരംഗ താപങ്ങൾ/താപതൃഷ്ണ) സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ജാതവേദസിനെ അനുഗമിക്കുന്നു. ജലരഹിതമായ അവസ്ഥയിലുപോലും, ധൃഷ്ടതയോടെ പരമ വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവൻ, ആ മഹിന്തമനെ—ആത്മശ്രമത്തിന്റെ മണ്ഡലം (ധന്വൻ)യിൽ—അടയാൻ വരുന്നു.

Mantra 7

एवाग्निर्मर्तैः सह सूरिभिर्वसुः ष्टवे सहसः सूनरो नृभिः । मित्रासो न ये सुधिता ऋतायवो द्यावो न द्युम्नैरभि सन्ति मानुषान् ॥

ഇങ്ങനെ അഗ്നി—വസു (പ്രകാശമയമായ ശുഭം)—മർത്ത്യർ സൂരിമാരോടൊപ്പം (പ്രകാശിത നേതാക്കൾ) സ്തുതിക്കപ്പെടട്ടെ; മനുഷ്യരിൽ സഹസിന്റെ പുത്രനെപ്പോലെ ബലവാൻ. മിത്രന്മാരെപ്പോലെ—സുധിത (ശരിയായ ബോധത്തിൽ സ്ഥിരം)യും ഋതത്തിന്റെ യാത്രികരും—അതുപോലെ, ദ്യുമ്നങ്ങളാൽ ദീപ്തമായ ദ്യാവങ്ങൾ (ആകാശങ്ങൾ) പോലെ, അവർ മനുഷ്യനെ ചുറ്റിയും മീതെയും നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 8

ऊर्जो नपात्सहसावन्निति त्वोपस्तुतस्य वन्दते वृषा वाक् । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥

ഹേ ഊർജ്ജത്തിന്റെ നപാത്, ഹേ സഹസാവാൻ (മഹാബലവാൻ)! ഇങ്ങനെ, യഥാവിധി സ്തുതിക്കപ്പെട്ട നിനക്കു വിജയം കൊണ്ട വാക്ക്—വൃഷാ പോലെ—വണങ്ങുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തോഷിക്കും; നിന്നാൽ ഞങ്ങൾ സുവീര (വീരശക്തി/വീരസന്തതി) സമ്പന്നരാകട്ടെ, ദീർഘായുസ്സ് ധരിച്ചു, കൂടുതൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്ന പ്രഗതിയെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 9

इति त्वाग्ने वृष्टिहव्यस्य पुत्रा उपस्तुतास ऋषयोऽवोचन् । ताँश्च पाहि गृणतश्च सूरीन्वषड्वषळित्यूर्ध्वासो अनक्षन्नमो नम इत्यूर्ध्वासो अनक्षन् ॥

ഹേ അഗ്നി, ഇങ്ങനെ വൃഷ്ടിഹവ്യന്റെ പുത്രന്മാർ—യഥാവിധി സ്തുതിച്ച ഋഷിമാർ—നിനക്കു പറഞ്ഞു. അവരെ കാത്തുകൊൾക; പാടുന്ന സൂരിമാരെയും (പ്രകാശിത നേതാക്കളെയും) കാത്തുകൊൾക. ‘വഷട്, വഷട്’ എന്നു വിളിച്ച് അവർ ഊർദ്ധ്വത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; ‘നമോ, നമഃ’ എന്നു വിളിച്ച് അവർ വീണ്ടും ഊർദ്ധ്വത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു—ചേതനയെ ശിഖരങ്ങളിലേക്കുയർത്തിക്കൊണ്ട്.