Shloka 49
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
सीतादुःखसमाविष्टाविलपन्तीदमब्रवीत् ।।6.93.48।।यथायंमामभिक्रुद्धःसमभिद्रवतिस्वयम् ।वधिष्यतिसनाथांमामनाथामिवदुर्मतिः ।।6.93.49।।
bahuśaś codayāmāsa bhartāraṃ mām anuvratām |
bhāryā bhava ramasveti pratyākhyāto dhruvaṃ mayā |
so 'yaṃ mām anupasthāne vyaktaṃ nairāśyam āgataḥ |
krodhamohasamāviṣṭo nihantuṃ māṃ samudyataḥ ||
“ഞാൻ ഭർത്താവിനോടു നിഷ്ഠയുള്ള പതിവ്രതയായിട്ടും, അവൻ പലവട്ടം എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു—‘എന്റെ ഭാര്യയാകൂ; എന്നോടു രമിക്കൂ’ എന്ന്. ഞാൻ ഉറച്ചുതന്നെ നിരസിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ വഴങ്ങാത്തതിനാൽ അവൻ വ്യക്തമായി നിരാശയിൽ വീണിരിക്കുന്നു; ക്രോധവും മോഹവും പിടിച്ചിട്ട് എന്നെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”
Thus spoke Sita filled with sorrow crying," This evil minded angry one is coming to me to kill me as though I am an orphan even though I have a protector."
FAQs
Marital fidelity and moral refusal of coercion are upheld as dharma; the verse also shows how desire turning into rage breeds adharma.
Sītā explains that Rāvaṇa’s repeated proposals were firmly rejected, and that his despair has now turned into murderous intent.
Sītā’s steadfast chastity (pativratā-dharma) and truthfulness (satya) in stating her refusal without compromise.