Shloka 33
Sarga 93: Rāvaṇa’s Grief and Fury after Indrajit’s Fall; Move to Slay Vaidehī and Ministerial Restraint
त्तदातिप्रसन्नेनसशरंकार्मुकंमहत् ।।6.93.32।।देवासुरविमर्धेषुममदत्तंस्वयम्भुवा ।अद्यतूर्यशतैर्भीमंधनुरुत्थाप्यतांमम ।।6.93.33।।रामलक्ष्मणयोरेववधायपरमाहवे ।
śūraṁ śūreṇa saṅgamya saṁyugeṣv aparājitaḥ |
lakṣmaṇena hataḥ śūraḥ putras te mahendrajit |
gataḥ sa paramāṁl lokān śaraiḥ santāpya lakṣmaṇam ||
യുദ്ധത്തിൽ വീരൻ വീരനോടു ഏറ്റുമുട്ടി, സമരങ്ങളിൽ അപരാജിതനായ നിന്റെ വീരപുത്രൻ മഹേന്ദ്രജിത് ലക്ഷ്മണന്റെ കൈകളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ശരങ്ങളാൽ ലക്ഷ്മണനെ കഠിനമായി പീഡിപ്പിച്ച ശേഷം, അവൻ പരമലോകങ്ങളിലേക്കു പ്രയാണം ചെയ്തു.
'Let that supreme bow and the great arrows bestowed to me, by Brahma the creator who was pleased, when I fought in battle between Devas and Asuras, be brought to destroy Rama and Lakshmana today accompanied by hundreds of trumpets.'
FAQs
Satya (truth) in reporting—even when painful—is necessary for right action; the war narrative underscores that reality must be faced, not denied through pride.
A report is delivered to Rāvaṇa that Indrajit (Mahendrajit) has been killed by Lakṣmaṇa after a fierce exchange.
Valor is acknowledged on both sides (hero meeting hero), while the messenger’s role implicitly emphasizes truthful communication under pressure.