Shloka 87
त्रिशिरा-प्रबोधनम् तथा नरान्तक-वधः
Trisira’s Counsel and the Slaying of Naranthaka
अङ्गदस्यवचश्श्रुत्वाप्रचुक्रोधनरान्तकः ।सन्दश्यदशनैरोष्ठंन्वििश्श्वस्यभुजङ्गवत् ।।।।अभिगम्याङ्गदंक्रुद्धोवालिपुत्रंनरान्तकः ।प्रासंसमाविध्यतदाङ्गदायसमुज्ज्वलन्तंसहसोत्ससर्ज ।स वालिपुत्रोरसिवज्रकल्पेबभूवभग्नोन्यपतच्चभूमौ ।।।।
aṅgadasya vacaḥ śrutvā pracakrodha narāntakaḥ | sandaśya daśanair oṣṭhaṁ niviśvasya bhujaṅgavat || abhigamya aṅgadaṁ kruddho vāli-putraṁ narāntakaḥ | prāsaṁ samāvidhya tadā aṅgadāya samujjvalantaṁ sahasotsasarja | sa vāli-putrorasi vajra-kalpe babhūva bhagno nyapatac ca bhūmau ||
അങ്കദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട നരാന്തകൻ ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു; പല്ലുകൊണ്ട് അധരം കടിച്ച് സർപ്പത്തെപ്പോലെ ശ്വാസംചീറി. കോപത്തോടെ വാലിപുത്രൻ അങ്കദന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, ദീപ്തമായ പ്രാസം ശക്തിയായി എറിഞ്ഞു. വജ്രസമമായി അങ്കദന്റെ വക്ഷസ്സിൽ തട്ടിയതുമാത്രം ആ പ്രാസം തകർന്നു ഭൂമിയിൽ വീണു.
Hearing Angada's words Naranthaka flew into a rage. Biting his lips with teeth, hissing like a serpent Naranthaka stood before Angada. He hurled his spear glowing like fire on Angada's chest violently. It struck Angada and shattered, went round, and fell.
FAQs
Uncontrolled anger clouds judgment and leads to failure; dharma favors steadiness over rage, even in warfare.
Narāntaka, provoked by Aṅgada’s challenge, throws a spear that strikes Aṅgada but breaks apart and drops harmlessly.
Aṅgada’s steadfastness under attack (and the implied futility of rage-driven violence).