Shloka 131
युद्धकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः
Rāvaṇa’s Assault on Nīla and Lakṣmaṇa; Hanumān Bears Rāma
यश्चैवशक्त्याभिहतस्त्वयाऽद्यइच्छन्विषादंसहसाभ्युपेत्य ।सएषरक्षोगणराजमृत्युःसपुत्रपौत्रस्यतवाद्ययुद्धे ।।6.59.131।।
yaś caiva śaktyābhihatas tvayā ’dya icchan viṣādaṁ sahasābhyupetya | sa eṣa rakṣogaṇarājamṛtyuḥ sa putrapautrasya tavādya yuddhe ||6.59.131||
നീ ഇന്ന് ശക്തി-ആയുധംകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചവൻ—തന്റെ വിഷാദം അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം മാത്രമുള്ളവൻ—അവൻ ഇപ്പോൾ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞെത്തിയിരിക്കുന്നു; ഹേ രാക്ഷസഗണങ്ങളുടെ രാജാവേ, ഈ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ നിനക്കും നിന്റെ പുത്രപൗത്രന്മാർക്കും മരണസ്വരൂപനായി നില്ക്കുന്നു.
"Oh! king of Rakshasa troop! He, who was struck without support now, even if he were to come now in front, you with your sons and grandsons will be struck to death by him."
FAQs
Adharma rebounds: violence and injustice done to others can return as one’s own destruction; dharma frames battle as consequence, not mere rage.
In the heat of combat, the speaker warns Rāvaṇa that the warrior he harmed will become the agent of his downfall and that of his lineage.
Resolute justice and fearlessness—refusal to be intimidated by the enemy’s weapons or lineage.