Shloka 130
युद्धकाण्डे एकोनषष्टितमः सर्गः
Rāvaṇa’s Assault on Nīla and Lakṣmaṇa; Hanumān Bears Rāma
यदीन्द्रवैवस्वतभास्करान्वास्वयम्भुवैश्वानरशंकरान्वा ।गमिष्यसित्वंदशवादिशोवातथापिमेनाद्यगतोविमोक्ष्यसे ।।6.59.130।।
yadīndravaivasvatabhāskarān vā svayambhuvaiśvānaraśaṅkarān vā | gamiṣyasi tvaṁ daśa vā diśo vā tathāpi me nādya gato vimokṣyase ||6.59.130||
നീ ഇന്ദ്രനിലേക്കോ വൈവസ്വതനായ യമനിലേക്കോ ഭാസ്കരനായ സൂര്യനിലേക്കോ, സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവിലേക്കോ വൈശ്വാനരനായ അഗ്നിയിലേക്കോ ശങ്കര മഹാദേവനിലേക്കോ പോയാലും, അല്ലെങ്കിൽ പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കു തന്നെ ഓടിപ്പോയാലും—ഇന്ന് എന്റെ മുമ്പിൽ വന്ന നീ, മോചിതനായി രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.
"If you go to Indra or Yama or Sun God or the selfborn Brahma or fire God or Shankara or the ten directions like that, and if you run in front of me you cannot escape."
FAQs
The inevitability of moral consequence: adharma cannot be shielded by power, place, or even divine associations; justice will reach the offender.
Rāma declares to Rāvaṇa that no refuge—human, cosmic, or divine—will enable him to evade the outcome of his deeds in this confrontation.
Rāma’s unwavering commitment to righteous retribution—firmness without wavering in the face of a formidable enemy.